Η ηθοποιός της Θεατροφρένειας Καλαμαριάς μιλά για το νέο έργο του Δημήτρη Γιανουκάκη, τον ρόλο της και όσα κρατάμε μέσα μας.
Η Θεατροφρένεια Καλαμαριάς παρουσιάζει στο Θέατρο Σοφούλη το έργο του Δημήτρη Γιανουκάκη, «Όσα δεν τολμήσαμε». Με αφορμή την παράσταση, η Γεωργία Ασημοπούλου μιλά για τον χαρακτήρα που υποδύεται, τη σχέση της με το θέατρο, αλλά και για όλα εκείνα που συχνά μένουν ανείπωτα.
➤Το «Όσα δεν τολμήσαμε» είναι το νέο έργο στο οποίο πρωταγωνιστείτε. Πείτε μας δύο λόγια για το έργο και κάποια για τον χαρακτήρα σας. Υπάρχουν σημεία ταύτισης, ώστε να νιώσει κάποιος θεατής ότι τον αγγίζει το θέμα, το περιεχόμενο ή οι χαρακτήρες;
Γ.Α. - Το «Όσα δεν τολμήσαμε» είναι ένα έργο που μιλά για όλα αυτά που κρατάμε μέσα μας και τελικά μας βαραίνουν περισσότερο από όσα είπαμε. Έχει να κάνει με επιλογές που δεν έγιναν, με λόγια που δεν ειπώθηκαν και με ανθρώπους που ίσως χάσαμε επειδή διστάσαμε.
Ο χαρακτήρας που παίζω είναι κάπως έτσι: ένας άνθρωπος που νιώθει πολλά, αλλά δυσκολεύεται να τα εκφράσει. Νομίζω ότι εκεί συνδέεται και ο κόσμος μαζί του. Γιατί, αν το καλοσκεφτείς, όλοι έχουμε βρεθεί σε μια τέτοια θέση. Να θέλουμε κάτι πολύ και να μην το λέμε, να φοβόμαστε το επόμενο βήμα. Οπότε ο θεατής αναγνωρίζει κομμάτια του εαυτού του μέσα στην ιστορία.
➤Ένα έργο επηρεάζει και τη ζωή μας και ο χαρακτήρας του μας συνοδεύει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σας συμβαίνει αυτό με αυτόν τον ρόλο;
Γ.Α. - Ναι, μου συμβαίνει αρκετά. Δεν είναι ότι βγαίνω από τη σκηνή και «μένω» ο ρόλος, αλλά σίγουρα κάτι μένει μαζί μου. Κάποιες σκέψεις, κάποιες αντιδράσεις. Είναι σαν να κουβαλάς λίγο από τον τρόπο που βλέπει ο χαρακτήρας τα πράγματα.
Με αυτόν τον ρόλο ειδικά, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται πιο πολύ το θέμα του «τολμάω ή όχι». Και αυτό περνάει και στην καθημερινότητα. Με έναν τρόπο σε βάζει σε διαδικασία να αναρωτηθείς κι εσύ τι κρατάς πίσω.
➤Σπουδάσατε ηθοποιός, παίζετε και παράλληλα τραγουδάτε, αλλά και διδάσκετε θέατρο. Υπάρχει κάποιο που θα το τοποθετούσατε πρώτο σε κάποια σκάλα αξιολόγησης;
Γ.Α. - Για μένα όλα αυτά είναι πολύ δεμένα μεταξύ τους. Η υποκριτική, το τραγούδι και η διδασκαλία είναι απλώς διαφορετικοί τρόποι να εκφραστείς. Η υποκριτική είναι η βάση μου, εκεί νιώθω πιο «σπίτι». Το τραγούδι είναι πιο άμεσο, πιο ελεύθερο, σαν να αφήνεσαι χωρίς να σκέφτεσαι τόσο.
Η διδασκαλία, από την άλλη, έχει κάτι πολύ όμορφο, γιατί μοιράζεσαι αυτό που αγαπάς και ταυτόχρονα μαθαίνεις κι εσύ μέσα από τους άλλους. Αν έπρεπε να διαλέξω, θα έβαζα πρώτη την υποκριτική, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς τα υπόλοιπα.
➤Πού βλέπετε τον εαυτό σας σε 10 χρόνια; Σε κάτι σχετικό με αυτά που κάνετε ή σε κάτι διαφορετικό; Σας ενδιαφέρει το μέλλον να το γνωρίσετε από τώρα και να το οργανώσετε;
Γ.Α - Σε δέκα χρόνια θα ήθελα απλά να συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπάω, αλλά με περισσότερη ηρεμία και σιγουριά. Να έχω δοκιμάσει πράγματα, να έχω ρισκάρει λίγο παραπάνω και να έχω εξελιχθεί.
Δεν είμαι άνθρωπος που θέλει να ξέρει ακριβώς τι θα γίνει στο μέλλον. Μου αρέσει που κάποια πράγματα προκύπτουν στην πορεία. Προσπαθώ να κάνω βήματα τώρα και να βλέπω πού με πάνε, χωρίς να τα έχω όλα από πριν σχεδιασμένα.
➤Γράψτε μας μια πρόταση για καθεμία από τις παρακάτω λέξεις: Καλαμαριά, Θεατροφρένεια, Θέατρο, Επιτυχία, Ευτυχία.
Γ.Α - Καλαμαριά: Η γειτονιά μου, το σπίτι μου, το μοναδικό μέρος στη γη που κάθε γωνιά του κρύβει και μια ανάμνησή μου.
Θεατροφρένεια: Οικογένεια, αγάπη και η γλυκιά τρέλα που σε κρατά ξύπνιο πολλά βράδια πριν από μια πρεμιέρα.
Θέατρο: Ένα μέρος όπου μπορείς να είσαι τα πάντα και ταυτόχρονα ο εαυτός σου.
Επιτυχία: Να μπορείς να αγγίξεις έστω και έναν άνθρωπο ουσιαστικά, χωρίς θόρυβο αλλά με αλήθεια.
Ευτυχία: Να βρίσκεις φως σε πράγματα που οι άλλοι προσπερνούν.
Θέατρο Σοφούλη - Όσα δεν τολμήσαμε»
Ημέρα: Παρασκευή 8, Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Μαΐου
Ώρα : Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00
Γενική Είσοδος: 12€
Τηλ. Κρατήσεων 2310 481 012
.JPG)
0 Σχόλια