Ξεκινήσαμε ένα καθημερινό πρωί, με καλό καιρό, να κάνουμε περίπατο στην ωραία Αρετσού μας. Μια που η πόλη αλλάζει και γίνεται ευρωπαϊκή και θα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι που σήμερα μπορούμε να θεωρήσουμε ότι «η Καλαμαριά δεν γίνεται Έξυπνη Πόλη, αλλά η Έξυπνη Πόλη γίνεται Καλαμαριά», πήγαμε λοιπόν και εμείς, μετά από προτροπή των συνδημοτών μας, να το διαπιστώσουμε.

Περπατήσαμε γύρω στα 2 χιλιόμετρα και ουκ ολίγα είδαμε.

Αφετηρία μας η είσοδος του περιβόητου Golden Bay. Περνώντας λοιπόν την πινακίδα, βρίσκεις ένα πετρόχτιστο παρκάκι. Δεν θα σχολιάσουμε την καθαριότητα που θα όφειλε να έχει ο χώρος, μια που η βόλτα μας έγινε καθημερινό πρωί. Θα σχολιάσουμε όμως τα σκουριασμένα σίδερα που προεξείχαν από το τσιμέντο, τα οποία είναι άκρως επικίνδυνα και καθόλου δεν τηρούν τα μέτρα ασφαλείας. Μάλιστα, αν είναι καλοκαίρι και φοράς κοντό παντελόνι, η ποιότητα της βόλτας σου μπορεί και να ολοκληρωθεί με αντιτετανικό ορό...

Φεύγουμε λοιπόν από το παρκάκι και περπατάμε στον παραλιακό δρόμο με κατεύθυνση την Αρετσού. Τα κάγκελα που βρίσκονται περιμετρικά του δρόμου είναι σκουριασμένα και κομμένα, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες μας.

Στη συνέχεια βλέπουμε ένα παγκάκι της σύγχρονης εποχής που ζούμε. Πάλι καλά που τα vintage είναι στη μόδα, γιατί αλλιώς θα μέναμε μόνο με τις ακίδες.

Επόμενη στάση, ακόμα ένα παρατημένο πάρκο σε ένα προνομιακό μέρος, το οποίο θα μπορούσε να είναι όαση και πόλος έλξης για πολλούς επισκέπτες της Καλαμαριάς αλλά και της ευρύτερης περιοχής.

Περιμετρικά του δρόμου, σκουριασμένα σίδερα εξέχουν από τα τσιμεντένια πρώην διαχωριστικά και, αν κάποιος κοντοσταθεί για να θαυμάσει τη θέα, να δέσει τα κορδόνια του ή να πάρει μια ανάσα, έρχεται πάλι αντιμέτωπος με τη σκουριά.

Θετικό σημείο αποτελούν οι καινούργιοι κάδοι που τοποθετήθηκαν πρόσφατα.

Στάση σε ένα μπαλκόνι που θα μπορούσε να είναι ακόμη ένας πόλος έλξης και τόπος συνάντησης Καλαμαριωτών και μη.

Η εικόνα πάλι ίδια: σπασμένα πλακάκια, βρώμικοι τοίχοι, πολλά σκουπίδια. Η εικόνα θυμίζει απαξίωση και εγκατάλειψη.

Στο πάρκο Ιωάννη Καραμάνου αντικρίζουμε παγκάκια σπασμένα, πρώην παρτέρια από τα οποία προεξέχουν σκουριασμένα σίδερα, ένα γκρεμοτσακισμένο σιντριβάνι από δωρεά άλλης εποχής, που εννοείται δεν δουλεύει, αλλά δεν εννοείται να είναι σε αυτό το χάλι.

Η είσοδος για την παραλία...καμιά φορά οι εικόνες δεν χρειάζονται περιγραφή .

Πριν το τέλος της διαδρομής μας, ένα ακόμα εξαιρετικό πάρκο...

Η εικόνα ίδια! Ευτυχώς τη γλιτώσαμε και βγήκαμε αρτιμελείς από τη βόλτα μας...

Για το τέλος αφήσαμε την παιδική χαρά-φάντασμα, περιφραγμένη με κάγκελα, αλλά χωρίς ούτε ένα παιχνίδι μέσα. Ολόκληρο παραλιακό μέτωπο με αμέτρητα καφέ και ταβέρνες και δεν υπάρχει ούτε μία παιδική χαρά, όπως θα όφειλε σε μια «έξυπνη» πόλη.

Αναρωτιόμαστε λοιπόν, σαν δημότες Καλαμαριάς, γιατί να επισκεφτεί μια οικογένεια την Αρετσού όταν δεν υπάρχει χώρος για να παίξουν τα παιδιά; ΠΟΥ παίζουν άραγε τα παιδιά της Αρετσούς;

(στο επόμενο κεφάλαιο)

Αν απορείτε γιατί δεν βλέπετε παιχνίδια και παιδιά μέσα στις παιδικές χαρές, εμείς δεν απορούμε, γιατί είμαστε μια «έξυπνη πόλη» με διασφαλισμένη την «ποιότητα ζωής».

Η παιδική χαρά φάντασμα.

Ευτυχώς η ταμπέλα βγήκε άλλα ο χώρος παραμένει άδειος.

Παραλιακό μέτωπο Αρετσούς εν έτει 2023.

Σε μία πόλη 100.000 κατοίκων, η οποία περιλαμβάνει σημεία ελεύθερης πρόσβασης στο διαδίκτυο (WiFi), περιβαλλοντικούς αισθητήρες, αισθητήρες πλήρωσης κάδων, αισθητήρες για θέσεις στάθμευσης κ.ά.

Μια πόλη με αισθητήρες μεν, αλλά χωρίς αισθητική, χωρίς ενσυναίσθηση, χωρίς αίσθηση της πραγματικότητας. Μια πόλη που δεν προσφέρει όμορφους και λειτουργικούς χώρους αναψυχής, ασφάλεια στους περιπατητές και εύκολη πρόσβαση στα άτομα με αναπηρία, δυστυχώς έχει ακόμη πολλή δουλειά να κάνει για να βρεθεί στον κατάλογο με τις φιλικές και βιώσιμες πόλεις.

kalamaria24.gr