Με αφορμή την παράσταση «Όσα δεν τολμήσαμε» της Θεατροφρένειας Καλαμαριάς, που ανεβαίνει στο Θέατρο Σοφούλη, ο Ιορδάνης Δουρβανίδης μιλά για τον ρόλο του, τη διπλή του ιδιότητα ως ηθοποιού και συνθέτη, αλλά και για τη βαθύτερη ουσία ενός έργου που αγγίζει τις ανθρώπινες σχέσεις. Η παράσταση παρουσιάζεται την Παρασκευή 8, το Σάββατο 9 και την Κυριακή 10 Μαΐου, προσκαλώντας το κοινό σε ένα συναισθηματικό και αναγνωρίσιμο ταξίδι.
Πείτε μας με δύο λόγια για το έργο. Γιατί κάποιος να έρθει να δει αυτή την παράσταση; Τι θα έρθουμε να δούμε αυτή τη φορά;
Πρόκειται για ένα έργο εποχής που προκαλεί τον θεατή να ανακαλύψει πού τελειώνει το όνειρο και πού αρχίζει η πραγματικότητα. Είναι ένας ύμνος στη συζυγία, που αποτυπώνει ανάγλυφα όλες τις στιγμές που βιώνει ένα ζευγάρι —με ό,τι αυτό συνεπάγεται— από τη στιγμή του γάμου μέχρι τα βαθιά γεράματα.
Το κέρδος για τον θεατή είναι η ταύτιση· θα αναγνωρίσει πολλά κοινά στοιχεία της δικής του συμπεριφοράς στους ήρωες, πτυχές που ίσως δεν παραδέχτηκε ποτέ ή δεν αναλογίστηκε πόσο μπορεί να πλήγωσαν τον σύντροφό του. Με λίγα λόγια, η «Θεατροφρένεια» γίνεται ένας καθρέφτης, όπου ο καθένας θα αντικρίσει όλα όσα δεν τόλμησε να αλλάξει ή να παραδεχτεί.
Είμαστε ίδιοι μέχρι και στο όνομα! Τα στοιχεία που με χωρίζουν από τον ήρωα του έργου είναι πραγματικά λίγα. Αντί για τα κοινά μας, όμως, θα προτιμήσω να σταθώ στη βασική μας διαφορά: σε αντίθεση με τον Ντάνυ, εγώ τοποθετώ την οικογένεια και την ασφάλειά της πάνω από την προσωπική μου καριέρα και φιλοδοξία.
Πιστεύετε ότι ο ηθοποιός πρέπει να είναι ο εαυτός του και να προσαρμόζει τους ρόλους πάνω του ή να προσπαθεί να γίνεται κάτι τελείως διαφορετικό κάθε φορά; Εσείς τι προτιμάτε;
Λατρεύω την πρόκληση. Το θέατρο σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις πράγματα που δεν θα τολμούσες ποτέ στην πραγματική σου ζωή και αυτό από μόνο του είναι εκπληκτικό· πρέπει να αφεθείς για να ζήσεις αυτή τη μαγεία.
Ως υποστηρικτής της μεθόδου του Μάικλ Τσέχωφ, θεωρώ ότι αν μπεις στη διαδικασία να ενσαρκώσεις κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που είσαι, τότε αφυπνίζεις μέσα σου την ανάγκη να οραματιστείς και να πλάσεις τον ρόλο από την αρχή, μέσω της φαντασίας.
Είστε ένας από τους διακεκριμένους διατροφολόγους. Το θέατρο πώς προέκυψε στη ζωή σας; Θα σκεφτόσασταν τον εαυτό σας χωρίς θέατρο;
Θα μπορούσα να πω πως είμαι έμπνευση και δημιούργημα της Άννας Δήμου. Πριν από πέντε χρόνια, χωρίς να έχω καμία προηγούμενη εμπειρία, με εμπιστεύτηκε αμέσως για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο «Ξύπνα Βασίλη». Έκτοτε, το «Όσα δεν τολμήσαμε» είναι η τέταρτη κοινή μας δουλειά.
Δεν ξέρω τι ακριβώς είδε σε μένα· εγώ πάντως βρήκα στο πρόσωπό της μια πολύτιμη φίλη και μια συνεργάτιδα με την οποία ό,τι κι αν μοιραστήκαμε —είτε ως ηθοποιός είτε ως μουσικός— σημείωσε επιτυχία. Αν με ρωτάτε, τη ζωή μου χωρίς το θέατρο θα μπορούσα να τη φανταστώ· τη ζωή μου χωρίς τη μουσική, όμως, ποτέ.
Πέραν του πρωταγωνιστικού ρόλου, υπογράφετε και τη μουσική της παράστασης. Τα αγαπάτε και τα δύο; Είναι δύσκολο να έχετε αυτόν τον διπλό ρόλο;
Κάθε άλλο. Το να συνθέτω τη μουσική για τα έργα στα οποία παίζω λειτουργεί ενισχυτικά για μένα. Η μουσική έρχεται να συμπληρώσει όλα όσα δεν μπορώ να πω ή να δείξω πάνω στη σκηνή με τα λόγια και την κίνηση. Είναι το μέσο που με βοηθάει να «ονειρεύομαι» τον ρόλο μου και να εισχωρώ βαθύτερα στον ψυχισμό του.
Ποια είναι η σχέση σας με τη Θεατροφρένεια, με τη θεατρική σας παρτενέρ κυρία Ασημακοπούλου αλλά και με τη σκηνοθέτιδά σας κυρία Δήμου;
Μετά από πέντε χρόνια, η Θεατροφρένεια είναι πλέον το δεύτερο σπίτι μου· μια ομάδα που την πονάω και σκοπός μου είναι να βάλω το δικό μου λιθαράκι ώστε να φτάσει ακόμα πιο ψηλά.
Με τη Γεωργία (την Άγνη του έργου) γνωριζόμαστε από παλιά. Είναι ένα κορίτσι που θαυμάζω βαθιά, τόσο για το υποκριτικό όσο και για το ερμηνευτικό της ταλέντο, καθώς είχα την τύχη να ντύσει με τη φωνή της ό,τι κι αν έχω γράψει μουσικά. Είναι επίσης μια εξαιρετική δασκάλα· ό,τι δει ο θεατής επί σκηνής είναι αποτέλεσμα της δουλειάς που έκανε η ίδια πάνω σε έναν αρχάριο ηθοποιό.
Δεν σας κρύβω πως ήθελα πολύ να συνεργαστούμε· βρεθήκαμε μαζί σε παραστάσεις στο παρελθόν, αλλά ποτέ ως πρωταγωνιστικό ζευγάρι στο ίδιο έργο. Για την Άννα, τι να πρωτοπώ; Πλέον είμαστε παραπάνω από φίλοι, σχεδόν συγγενείς. Ήταν ο άνθρωπος που με σύστησε στον χώρο του θεάτρου και εκείνη που μου έδωσε την ευκαιρία να ξεκινήσω ξανά να συνθέτω μουσική για παραστάσεις, σε μια περίοδο που είχα σταματήσει. Άννα μου, δεν θυμάμαι αν σου είπα ποτέ ευχαριστώ επίσημα· αν δεν το έκανα, σου το λέω τώρα.
Θέατρο Σοφούλη
➤Πληροφορίες
Ημέρα: Παρασκευή 8, Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Μαΐου
Ώρα : Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00
Γενική Είσοδος: 12€
Τηλ. Κρατήσεων 2310 481 012
Ημέρα: Παρασκευή 8, Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Μαΐου
Ώρα : Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00
Γενική Είσοδος: 12€
Τηλ. Κρατήσεων 2310 481 012
0 Σχόλια