Με μια μεγάλη κατσαρόλα στο κέντρο και ένα ηχηρό μήνυμα απέναντι στη σπατάλη τροφίμων, παραγωγοί, σεφ και πολίτες ενώνουν δυνάμεις το Σάββατο 25 Απριλίου στην Καλαμαριά. Ο στόχος τους είναι να μετατρέψουν τα «κακομούτσουνα» τρόφιμα σε ένα πιάτο αλληλεγγύης, αποδεικνύοντας ότι τίποτα βρώσιμο δεν πρέπει να καταλήγει στα σκουπίδια.
«Ταΐζουμε ανθρώπους, όχι κάδους», τονίζει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος της Ένωσης Βιοκαλλιεργητών Βόρειας Ελλάδας, Νίκος Ιωάννου, εξηγώντας ότι η Ένωση Αγροτών Βιοκαλλιεργητών Βόρειας Ελλάδας, σε συνεργασία με την κοινότητα Slow Food Thessaloniki Educate & Inspire, διοργανώνουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη δράση «Disco Soup Day», το ερχόμενο Σάββατο, στην αγορά Παραγωγών Βιολογικών Προϊόντων στο πρώην στρατόπεδο Κόδρα, στην Καλαμαριά, από τις 10:30 έως τις 13:30.
Η δράση εντάσσεται στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Σούπας Ντίσκο (World Disco Soup Day), που γιορτάζεται κάθε χρόνο το τελευταίο Σάββατο του Απριλίου.
Η πρωτοβουλία, επισημαίνει ο κ. Ιωάννου, εντάσσεται στο διεθνές κίνημα της World Disco Soup Day, μιας παγκόσμιας ακτιβιστικής «γιορτής» που προωθεί βιώσιμα συστήματα τροφίμων και μάχεται τη σπατάλη, υπό την αιγίδα του Δικτύου Νέων του κινήματος Slow Food.
Χίλιες διακόσιες μερίδες από τρόφιμα που... απορρίπτονται
Στο επίκεντρο της δράσης βρίσκεται μια εντυπωσιακή παραγωγή: 1.200 μερίδες σούπας, τρεις ζεστές και τρεις κρύες, που θα παρασκευαστούν από τρόφιμα, τα οποία συχνά απορρίπτονται, λόγω εμφάνισης και όχι ποιότητας. Στα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή των μερίδων περιλαμβάνονται από σπαράγγια, σέσκουλα, πατάτες, καρότα, κρεμμύδια, σκόρδα μέχρι και πιπεριές και ντομάτες. «Πρόκειται για προϊόντα «χτυπημένα», υπερώριμα ή ακανόνιστα στο σχήμα, που όμως διατηρούν πλήρως τη θρεπτική τους αξία», σημειώνει ο κ. Ιωάννου.
Σημαντική θα είναι και η συμβολή της Ένωσης Αρτοποιών Θεσσαλονίκης «Ο Προφήτης Ηλίας», που θα προσφέρει ψωμί και κρουτόν, συμπληρώνοντας τη συλλογική κουζίνα.
Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της Ένωσης Βιοκαλλιεργητών Βόρειας Ελλάδας, η δράση δεν είναι απλώς γαστρονομική, αλλά βαθιά κοινωνική και περιβαλλοντική: «Μαγειρεύουμε την περίσσεια τροφίμων για να αναδείξουμε το πρόβλημα της σπατάλης. Περίπου το 15% των τροφίμων χάνεται μετά τη συγκομιδή και άλλο ένα 17% σπαταλάται σε επίπεδο λιανικής και καταναλωτή. Αυτά τα ποσοστά πρέπει να μειωθούν και μπορούμε να ξεκινήσουμε από τις καθημερινές μας επιλογές», υπογραμμίζει εμφατικά.
Σεφ, παραγωγοί και πολίτες στην ίδια κουζίνα με ...ρυθμό disco
Η δράση αποκτά και έντονο γαστρονομικό χαρακτήρα, με τη συμμετοχή καταξιωμένων σεφ της Θεσσαλονίκης που είναι οι: Γιώργος Παπαδόπουλος (Zeus International Hotels & Resorts), Σοφία Τεφτσή (Head Chef, Μαϊάμι - Νέα Κρήνη, Ambassador Chef UNESCO), Γιάννης Κατσαντώνης (Αργοφαγείο, Ambassador Chef UNESCO), Αφροδίτη Γεωργιάδου (Αναστορώ & Ραγιάν, ποντιακή κουζίνα), Ανδρέας Κλαυδιανός (Αλεπού & Uma Chefs Home) και η Αγγελική Χριστοδούλου («Τα Πάντα Ρει»).
«Μαζί με αγρότες και εθελοντές, θα δημιουργήσουν μια “ κουζίνα δρόμου”, που συνδυάζει γεύση, δημιουργικότητα και κοινωνικό μήνυμα», λέει ο κ. Ιωάννου.
Η ημέρα δεν θα θυμίζει απλώς διανομή φαγητού, αλλά γιορτή, αφού σύμφωνα με τον ίδιο, οι κατσαρόλες θα «βράζουν» υπό τους disco ρυθμούς του DJ Στέφανου Λαζαρίνου, μετατρέποντας τη διαμαρτυρία/δράση σε μια συμμετοχική εμπειρία. Η «σούπα διαμαρτυρίας», όπως μας αναφέρει ο ίδιος, δεν αφορά μόνο τη Θεσσαλονίκη, αλλά αντανακλά ένα παγκόσμιο ζήτημα που έχει να κάνει με την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της σχέσης μας με την τροφή. Από το χωράφι μέχρι το πιάτο και συχνά μέχρι τον κάδο, «η τροφή αφηγείται μια ιστορία σπατάλης αλλά και ευκαιρίας», τονίζει ο κ. Ιωάννου.
Οι ρίζες ενός κινήματος που έγινε γιορτή διαμαρτυρίας
Η εικόνα με τις κατσαρόλες να βράζουν στην Καλαμαριά δεν είναι μια μεμονωμένη δράση. Είναι ο τελευταίος κρίκος μιας αλυσίδας που ξεκίνησε πριν από λίγο περισσότερο από μία δεκαετία στην καρδιά της Ευρώπης και εξελίχθηκε σε ένα παγκόσμιο κίνημα.
Όλα άρχισαν το 2012 στο Βερολίνο, όταν το Slow Food Youth Network Γερμανίας επιχείρησε να δώσει μια διαφορετική, σχεδόν γιορτινή διάσταση σε ένα σοβαρό πρόβλημα: τη σπατάλη τροφίμων. Η ιδέα βαφτίστηκε «Schnippeldisko» - μια «ντίσκο τεμαχισμού», όπου εθελοντές έκοβαν και μαγείρευαν τρόφιμα που είχαν απορριφθεί, υπό τους ήχους μουσικής. Στην πρώτη εκείνη εκδήλωση, η ανταπόκριση ξεπέρασε κάθε προσδοκία: περίπου 8.000 άνθρωποι σιτίστηκαν από υλικά που λίγο πριν θεωρούνταν... άχρηστα.
Αυτό που ξεκίνησε ως μια δημιουργική ακτιβιστική πράξη στους δρόμους του Βερολίνου, σύντομα ταξίδεψε πέρα από τα σύνορα της Γερμανίας. Από τη Γαλλία μέχρι την Αυστραλία και τη Νότια Κορέα, η «σούπα διαμαρτυρίας» έγινε διεθνής γλώσσα ευαισθητοποίησης.
Η ανάγκη για συντονισμό αυτών των διάσπαρτων δράσεων οδήγησε, λίγα χρόνια αργότερα, στη δημιουργία μιας κοινής παγκόσμιας ημέρας. Η ιδέα «ωρίμασε» το 2016 στο Terra Madre Salone del Gusto 2016 στο Τορίνο, εκεί όπου ακτιβιστές και μέλη του δικτύου αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Έτσι, το 2017 καθιερώθηκε επίσημα η πρώτη World Disco Soup Day, με ταυτόχρονες δράσεις σε πολλές χώρες.
Η φιλοσοφία παραμένει μέχρι σήμερα απλή αλλά ισχυρή. Τρόφιμα που προορίζονταν για πέταμα από αγορές, χωράφια ή σούπερ μάρκετ, μετατρέπονται σε γεύματα που μοιράζονται δωρεάν. Εθελοντές πλένουν, κόβουν, μαγειρεύουν και σερβίρουν, μετατρέποντας τη διαδικασία σε ένα ανοιχτό, συμμετοχικό «πάρτι» με το ξεκάθαρο μήνυμα ότι η σπατάλη τροφίμων δεν είναι μόνο ηθικό ζήτημα, αλλά και περιβαλλοντικό, καθώς συνδέεται άμεσα με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Μέσα από δράσεις όπως η Disco Soup Day, χιλιάδες τόνοι τροφίμων έχουν «διασωθεί» τα τελευταία χρόνια, ενώ εκατοντάδες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.
Ακόμη και στην περίοδο της πανδημίας COVID-19, το κίνημα δεν σταμάτησε απλώς προσαρμόστηκε και οι κατσαρόλες μεταφέρθηκαν στα σπίτια, οι δράσεις έγιναν ψηφιακές και τα μηνύματα ταξίδεψαν μέσω οθονών.
Σήμερα, από το Βερολίνο μέχρι τη Θεσσαλονίκη, η «ντίσκο της σούπας» δεν είναι απλώς μια εκδήλωση, αλλά αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα του πώς η συλλογικότητα, η δημιουργικότητα και η ευαισθητοποίηση μπορούν να μετατρέψουν ένα παγκόσμιο πρόβλημα σε πράξη συμμετοχής και, τελικά, σε λύση.
0 Σχόλια