
Με ροκ διάθεση, ζωντανή μουσική και χιούμορ, «Το ημέρωμα της στρίγγλας» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ έρχεται στο Θέατρο Σοφούλη, σε διασκευή και σκηνοθεσία της Λένας Πετροπούλου. Λίγο πριν από την πρεμιέρα, το Σάββατο 7 Νοεμβρίου στις 21:00, ο Αλκιβιάδης Γκόσιος μιλά στο Kalamaria24.gr για την παράσταση και τους δύο διαφορετικούς χαρακτήρες που υποδύεται, τον Λουκέντιο και τον Γκρούμιο.
Στη συζήτησή μας αναφέρεται στις απαιτήσεις μιας παράστασης που συνδυάζει υποκριτική, τραγούδι και χορό, στα ερωτήματα του έργου για την αγάπη και την προσωπική ελευθερία, αλλά και στη δική του διαδρομή στο θέατρο και την επιλογή του να δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη.
Το Kalamaria24.gr είναι χορηγός επικοινωνίας της παράστασης.
Μιλήστε μας με δυο λόγια για το έργο, τι θα δούμε; Μιλάμε για ένα κλασικό ανέβασμα;
Α.Γ. Τι θα δείτε, λοιπόν; Το «Ημέρωμα της Στρίγγλας» του Σαίξπηρ! Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν πρόκειται για ένα κλασικό ανέβασμα. Σας προειδοποιώ! Η σκηνοθέτις της παράστασης, Λένα Πετροπούλου, αποφάσισε να διασκευάσει αυτό το κλασικό έργο, μετατρέποντάς το σε μια πιο ροκ μιούζικαλ παράσταση και ανατρέποντας τις καθιερωμένες συμβάσεις. Έξι ηθοποιοί και δύο μουσικοί επί σκηνής παίζουν, χορεύουν και τραγουδούν, υποσχόμενοι μια παράσταση γεμάτη ρυθμό, ενέργεια και χιούμορ.
Διαβάζοντας το δελτίο τύπου συνειδητοποιούμε ότι σε ένα έργο του Σαίξπηρ ηθοποιοί και μουσικοί ερμηνεύουν, χορεύουν, τραγουδούν και παίζουν μουσικά όργανα.... Πως είναι το αποτέλεσμα; Εύκολο το εγχείρημα;
Α.Γ. Είναι σίγουρα ένα απαιτητικό εγχείρημα για όλους τους συντελεστές της παράστασης. Χρειάζεται να συντονιστείς με τη μουσική, την κίνηση, τον χορό και το τραγούδι, κάτι που απαιτεί πολλή δουλειά, αφοσίωση και εμπιστοσύνη μεταξύ μας. Βέβαια, πιστεύω ότι εκεί βρίσκεται και όλη η ομορφιά της παράστασης, καθώς όλα αυτά συνθέτουν ένα αρμονικό σύνολο, δίνοντας στο έργο μια διαφορετική ζωντάνια και ενέργεια. Όταν όλα δένουν μεταξύ τους, το αποτέλεσμα είναι πραγματικά μαγικό.
Ο Σαιξπηρ λένε ότι είναι διαχρονικός. Αυτό το έργο πού βρίσκει αντίκτυπο στο σήμερα; Θίγονται θέματα τα οποία είναι διαχρονικά και αποσχολούν ακόμη και σήμερα;
Α.Γ. Πιστεύω πως το «Ημέρωμα της Στρίγγλας» έχει μεγάλο αντίκτυπο στο σήμερα. Παρόλο που γράφτηκε πριν από τέσσερις αιώνες, θέτει ερωτήματα που παραμένουν επίκαιρα: τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων, την ανάγκη του ανθρώπου να επιβληθεί στον άλλον, τα κοινωνικά στερεότυπα και το κατά πόσο μια σχέση βασίζεται στην ισότητα και τον σεβασμό.Το ενδιαφέρον είναι ότι σήμερα μπορούμε να δούμε το έργο και μέσα από μια διαφορετική οπτική. Κάποτε, το κοινό μπορεί να έβλεπε μια κωμωδία για το ημέρωμα μιας γυναίκας. Σήμερα, όμως, μπορούμε να αναρωτηθούμε αν αυτό που παρακολουθούμε είναι, στην πραγματικότητα, μια σύγκρουση ανάμεσα στην προσωπική ελευθερία και τα κοινωνικά στερεότυπα.Για μένα, ωστόσο, στο κεντρο της παράστασης βρίσκεται η αγάπη, ένα θέμα που αφορά κάθε εποχή. Τι σημαίνει, τελικά, να αγαπάς κάποιον; Να θέλεις να τον αλλάξεις ή να τον αποδέχεσαι όπως είναι;
Ποιος ο δικός σας ρόλος στο έργο; Βρίσκεται κοινά με τον χαρακτήρα σας;
Α.Γ. Στο έργο υποδύομαι δύο χαρακτήρες: τον Λουκέντιο, έναν ερωτευμένο νέο που αγαπά τη Μπιάνκα, την αδελφή της Κατερίνας, και τον Γκρούμιο, τον σνομπ και κάπως ειρωνικό υπηρέτη του Πετρούκιου. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες, πραγμα που μου δίνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς την αναζήτησή τους και τη δημιουργία τους.Δεν θα έλεγα ότι ταυτίζομαι απόλυτα με κάποιον από τους δύο. Νομίζω, όμως, ότι όλοι έχουμε μέσα μας κάτι από τον ρομαντισμό του Λουκέντιου και κάτι από την ειρωνεία του Γκρούμιο.
Πείτε μας για εσάς και αν πάντα είχατε όνειρο να γίνεται ηθοποιός ή αν το έφεραν οι συγκυρίες.Έχετε δικό σας αγαπημένο έργο ή ρόλο που θα θέλατε να παίξετε;
Α.Γ.Από πολύ μικρός ήξερα ότι αυτό ήθελα να κάνω στη ζωή μου και ευτυχώς νιώθω ότι έχω πραγματοποιήσει ένα από τα όνειρα μου. Δεν πιστεύω ότι οι συγκυρίες μπορούν από μόνες τους να σε οδηγήσουν στο θέατρο. Είναι μια απαιτητική σπουδή που δεν σταματά ποτέ, καθώς πάντα υπάρχει κάτι καινούριο να μάθεις.Δεν έχω κάποιο αγαπημένο έργο ή έναν συγκεκριμένο ρόλο που θέλω οπωσδήποτε να παίξω. Αυτό που θέλω είναι να κανω έργα και ρόλους που, πρώτα απ' όλα, έχουν κάτι να πουν σε εμένα και, στη συνέχεια, κάτι να επικοινωνήσουν στον κόσμο.
Μελλοντικά σας σχέδια προσωπικά και επαγγελματικά;
Α.Γ. Αυτή τη στιγμή, τα σχέδια μου περιορίζονται στο άμεσο μέλλον, καθώς όλη μου η προσοχή είναι στραμμένη στην πρεμιέρα της παράστασης, στις 7 Νοεμβρίου, στις 21:00, στο Θέατρο Σοφούλη. Είναι μια στιγμή που περιμένουμε με μεγάλη χαρά και ανυπομονησία.
Που προτιμάτε περισσότερο να υπάρχετε καλλιτεχνικά; Θέατρο κινηματογράφο ή τηλεόραση;Εσείς τι προτιμάτε να βλέπετε ή να παρακολουθείτε;
Α.Γ. Καλλιτεχνικά, προτιμώ να υπάρχω στο θέατρο. Μου αρέσει πολύ αυτό που συμβαίνει ζωντανά στη σκηνή, γιατί κάθε παράσταση έχει κάτι διαφορετικό και τίποτα δεν μπορεί να επαναληφθεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Μου αρέσει να μοιράζομαι τη δουλειά μου με το κοινό, να βρίσκομαι μπροστά στα μάτια των θεατών και να εισπράττω την ενέργειά τους.Βέβαια, θεωρώ ότι κάθε μέσο έχει τη δική του μαγεία και τις δικές του δυνατότητες. Θα ήθελα να γνωρίσω την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, γιατί πιστεύω ότι κάθε καινούρια εμπειρία σε εξελίσσει.Ως θεατής, μου αρέσει να παρακολουθώ έργα που με αγγίζουν και με κάνουν να σκέφτομαι. Αν έπρεπε, όμως, να επιλέξω, η αλήθεια είναι πως προτιμώ το θέατρο.
Καλλιτέχνης στη Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα; Εσείς πως και δεν έχετε κατέβει στην πρωτεύουσα;
Α.Γ. Σίγουρα, η πρωτεύουσα σου δίνει περισσότερες ευκαιρίες να κινηθείς καλλιτεχνικά. Ωστόσο, αγαπώ τη Θεσσαλονίκη και πιστεύω ότι διαθέτει μια πολύ ζωντανή και ενεργή καλλιτεχνική παρουσία.Δεν πιστεύω ότι ένας τόπος μπορεί να σε ορίσει καλλιτεχνικά. Μπορείς να δημιουργείς, να εξελίσσεσαι, να συνεργάζεσαι και να δοκιμάζεις καινούρια πράγματα όπου κι αν βρίσκεσαι, αρκεί να αγαπάς αυτό που κάνεις.
Μια ευχή για εσάς, για το θέατρο και την Ελλάδα
Α.Γ.Για μένα, εύχομαι να συνεχίσω να υπάρχω στο θέατρο και να δημιουργώ όμορφες συνεργασίες.Για το θέατρο, εύχομαι να συνεχίσει να αναζητά την αλήθεια και να θέτει ερωτήματα στον κόσμο, προκαλώντας μας να σκεφτόμαστε και να βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά.Για την Ελλάδα, εύχομαι να ξεπεράσει σύντομα τις δυσκολίες και τα προβλήματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα και τη ζωή των ανθρώπων της.
Κλείνοντας θα θέλαμε να κλείσουμε με ένα μότο στη ζωή που σας εκφράζει και μια φράση του έργου που θα αφιερώνατε στους αναγνώστες μας
Α.Γ.Το μότο που με εκφράζει είναι το «Ποτέ μη λες ποτέ».Όσο για τη φράση του έργου που θα αφιέρωνα στους αναγνώστες σας, θα επέλεγα την εξής:«Πίστη ζητώ, ευγένεια, ειρήνη και γλυκιά αγάπη».
Διαβάστε ακόμη:




0 Σχόλια