Την πεποίθηση ότι οι ενέργειες της διοίκησης του έχουν δημιουργήσει, πρωτίστως μια εξωστρεφή και καθαρή πόλη, εξέφρασε μεταξύ άλλων, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Kalamaria24.gr, ο Δήμαρχος Καλαμαριάς, Γιάννης Δαρδαμανέλης.
Ο επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης «Γενιά Δημιουργίας» και εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος, αναφέρθηκε στα έργα που έγιναν επί διοικήσεως του τα τελευταία 4 χρόνια, καθώς και σε αυτά που έρχονται την επόμενη πενταετία, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι θα αναδειχτεί νικητής στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση.
Κύριε δήμαρχε, πείτε μου κάποια πράγματα για σας. Πως και πότε πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με την τοπική αυτοδιοίκηση;
- Αυτό ξεκίνησε πριν περίπου 15 χρόνια, όταν μία μέρα το 2009, ένας φίλος μου με σύστησε στον αείμνηστο Χάρρυ Κλυνν. Τότε αποφάσισα ότι όντως ο τόπος μας έχει πολλά που πρέπει να κάνουμε και η αλήθεια είναι ότι και στο πρόσωπο του Χάρρυ Κλυνν, είδα πράγματα που θα ήθελα να δω από μεριάς του δήμου, να εκφράζονται.
Τότε μπήκε το «μικρόβιο» και θα έλεγα ότι μέρα με τη μέρα, όλο και περισσότερο ήθελα να ασχοληθώ με τα δημοτικά, ενώ παράλληλα ασχολούμουν πάντα με τα κοινά κατά την ευρεία έννοια. Από διαχειριστής στην πολυκατοικία μέχρι τα συνδικαλιστικά των μηχανικών,μιας και ήμουν εκλεγμένος και στο σύλλογο πολιτικών μηχανικών.
Κύριε δήμαρχε, πείτε μου κάποια πράγματα για σας. Πως και πότε πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με την τοπική αυτοδιοίκηση;
- Αυτό ξεκίνησε πριν περίπου 15 χρόνια, όταν μία μέρα το 2009, ένας φίλος μου με σύστησε στον αείμνηστο Χάρρυ Κλυνν. Τότε αποφάσισα ότι όντως ο τόπος μας έχει πολλά που πρέπει να κάνουμε και η αλήθεια είναι ότι και στο πρόσωπο του Χάρρυ Κλυνν, είδα πράγματα που θα ήθελα να δω από μεριάς του δήμου, να εκφράζονται.
Τότε μπήκε το «μικρόβιο» και θα έλεγα ότι μέρα με τη μέρα, όλο και περισσότερο ήθελα να ασχοληθώ με τα δημοτικά, ενώ παράλληλα ασχολούμουν πάντα με τα κοινά κατά την ευρεία έννοια. Από διαχειριστής στην πολυκατοικία μέχρι τα συνδικαλιστικά των μηχανικών,μιας και ήμουν εκλεγμένος και στο σύλλογο πολιτικών μηχανικών.
Ήμουν Γενικός Γραμματέας στο σύλλογο πολιτικών μηχανικών Θεσσαλονίκης, μέλος στην αντιπροσωπεία του τεχνικού Επιμελητηρίου στην κεντρική Μακεδονία και στην διοικούσα επιτροπή, επίσης στην κεντρική αντιπροσωπεία στο Τεχνικό Επιμελητήριο στην Αθήνα και στην επιστημονική επιτροπή των μηχανικών που είναι το πανελλήνιο πενταμελές όργανο των πολιτικών μηχανικών σε όλη την Ελλάδα. Μάλιστα, ήμουν ο μοναδικός εκτός Αθηνών εκλεγμένος.
Ήρθα στην Καλαμαριά ως μαθητής στο δημοτικό και πλέον έχω 30 χρόνια εδώ, οπότε το λέω αβίαστα ότι είμαι Καλαμαριώτης. Μεγάλωσα εδώ, αλλά επειδή ο πατέρας μου ήταν και καθηγητής τον ακολούθησα, οπότε σχολείο πήγαινα στο 21ο, Ανθέων και Σοφούλη, παραδίπλα. Σε εκείνο το σχολείο και πάλι οι μισοί Καλαμαριώτες ήμασταν. Οπότε θυμάμαι στιγμές που να μπαίνουμε στο λεωφορείο το 33 και να ερχόμαστε μετά το σχολείο, 20 και 30 συμμαθητές μαζί.
Πρώτη φορά εκλέχθηκα δήμαρχος το 2019, σε ηλικία 39 ετών. Σήμερα είμαι 4 χρόνια δήμαρχος.
Πώς κρίνετε το έργο σας σαν δήμαρχος Καλαμαριάς αυτά τα τέσσερα χρόνια;
- Νομίζω ότι όλοι έχουμε αντιληφθεί, ότι στην Καλαμαριά πλέον ο δήμος έχει ενδιαφέρον, έχει δείξει εξωστρέφεια, ότι ακούει πρώτα από όλα το δημότη. Αν το δούμε απέξω, χωρίς να ασχολούμαστε με τα κοινά του δήμου, αυτό που θέλει ο δημότης είναι απλά πράγματα: θέλει να έχει εμπιστοσύνη σε αυτόν που τον διοικεί, θέλει να τον ακούει και θέλει να κάνει και αυτό που περνάει από το χέρι του για να του βελτιώνει την καθημερινότητα. Σε δεύτερο χρόνο, ο δημότης θέλει να βλέπει και δύο έργα τα οποία θα λειτουργήσουν αναπτυξιακά για τον τόπο του.
Σε αυτό το κομμάτι, νομίζω έχουμε κάνει σημαντικά βήματα, ακόμη και σε θέματα στα οποία δεν έχει φανεί ακόμη το έργο, έχουμε κάνει πολλή δουλειά η οποία θα αρχίσει να φαίνεται τις επόμενες ημέρες και τους επόμενους μήνες και θα ολοκληρωθεί σχετικά άμεσα. Στο κομμάτι της εμπιστοσύνης, νομίζω ότι αυτά που είπαμε στον κόσμο ότι θα κάνουμε, τα κάναμε σε ποσοστό περίπου 90%.
Όταν για παράδειγμα άκουγε ο δημότης πριν 4 χρόνια πως θα μειώσουμε τα δημοτικά τέλη,φανταζόταν ένα ποσοστό της τάξεως του 20%. Εμείς καταφέραμε μέσα στα τέσσερα χρόνια και μειώσαμε τα δημοτικά τέλη 35% που είναι ποσοστό ρεκόρ, με δεύτερη τη Θεσσαλονίκη που τα μείωσε 30%. Άρα βλέπουμε ότι ήμασταν φερέγγυοι και αυτά που είπαμε τα κάναμε. Για αυτό και τώρα είμαστε πολύ φειδωλοί σε αυτά που λέμε ότι θα κάνουμε.
Δεν μπορούμε να τάζουμε πράγματα τα οποία δεν θα υλοποιήσουμε. Θέλουμε αυτό που θα πούμε να είμαστε σε θέση να το πράξουμε. Ακόμη κι αν κάτι τύχει και βρεθεί κάποιο εμπόδιο σε κάποιο έργο, αν μη τι άλλο, να έχουμε κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου έχοντας υλοποιήσει δεκάδες άλλα πράγματα τα οποία είπαμε.
Στον τομέα της επικοινωνίας του πολίτη με το Δήμο, θεωρούμε πως σαφώς και την έχουμε κερδίσει, παρά το μεγάλο εμπόδιο της πανδημίας. Καταφέραμε παρόλα αυτά, με εξαίρεση τους τρεις μήνες του σκληρού lockdown και μία-δύο Τετάρτες τις οποίες έλειψα, να έχουμε υλοποιήσει την ημέρα του δημότη, που θα έλεγα ότι έχει γίνει πλέον θεσμός. Κάθε Τετάρτη εγώ ήμουνα εδώ, χωρίς ραντεβού, να έρθει όποιος θέλει να με επισκεφτεί και να μιλήσουμε, να μου πει τον προβληματισμό του, να ακούσω τις προτάσεις του. Άκουσα φανταστικές προτάσεις από συνδημότες μας οι οποίοι ενδιαφέρονται για τα κοινά και τους ελεύθερους χώρους ή για τις δομές του δήμου. Άκουσα παράπονα τα οποία λύθηκαν, άκουσα και παράπονα τα οποία όντως έχουμε προγραμματισμένα και θα λύσουμε. Νομίζω ότι στο κομμάτι της επικοινωνίας δεν σταματήσαμε καθόλου να είμαστε στο πεζοδρόμιο.
Ποιες ήταν οι ενέργειες σας για την επίλυση προβλημάτων καθημερινότητας αλλά και για την υλοποίηση των «μεγάλων έργων» που χρειάζεται η Καλαμαριά;
- Θεωρώ πως κάναμε πολύ σημαντικά βήματα στο κομμάτι της καθημερινότητάς,στο κομμάτι του πολιτισμού και της εξωστρέφειας. Στο κομμάτι των έργων οδοποιίας, είμαστε στο δεύτερο έργο που εκτελείται επί διοίκησης μας. Δεσμευτήκαμε εξάλλου απέναντι στους συνδημότες μας ότι κάθε δύο χρόνια και ανάλογα με τα οικονομικά του δήμου και τα αποθέματα που έχουμε, θα βγάζουμε ένα έργο οδοποιίας γιατί ξέρουμε ότι οι δρόμοι στην Καλαμαριά δεν ήταν σε καλή κατάσταση όταν αναλάβαμε το 2019.
Κάναμε ράμπες ΑΜΕΑ και πεζοδρόμια, μέσω του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης»,WC και ράμπες ΑΜΕΑ σε όλα τα σχολεία - άλλο ένα δείγμα πολιτισμού. Πολιτισμός δεν είναι μόνο να τραγουδάμε και να βλέπουμε θέατρο, είναι και το πώς αντιμετωπίζουμε ανθρώπους με αναπηρία αλλά και ιδιαίτερες ευπαθείς ομάδες. Στο κομμάτι της καθημερινότητάς καταφέραμε να αυξήσουμε τις 24 θέσεις βρεφικών σταθμών που υπήρχαν σε 94, δηλαδή να τις τετραπλασιάσουμε και σύντομα να λέμε ότι δε θα μένει κανένα παιδί χωρίς βρεφικό ή παιδικό σταθμό στην Καλαμαριά,ενισχύοντας εννοείται την εργαζόμενη μητέρα και τον εργαζόμενο πατέρα.
Από κει και πέρα, πολύ σημαντικά πράγματα έγιναν σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Προχωρήσαμε στην κατασκευή 5 σχολείων, εκ των οποίων, τα 4 νηπιαγωγεία και το 1ο Δημοτικό που ολοκληρώθηκε, προχωράμε τον προγραμματισμό της κατασκευής του 3ου Δημοτικού και την ίδρυση του 8ου Λυκείου στον Άη Γιάννη που ήταν πρόβλημα,τη μεταστέγαση η οποία έγινε και ωφέλησε πάρα πολύ τις οικογένειες στον Αϊ-Γιάννη,οι οποίες αναγκάζονταν τα παιδιά τους να τα πηγαίνουν μέχρι το Βότση. Προβλήματα τα οποία μπορεί να φαίνονται μικρά, όμως αν τα δεις συνολικά είναι μεγάλα.
Από την άλλη,αν δούμε και τα μεγάλα έργα στα οποία κάναμε βήματα και τα οποία βελτιώνουν την ποιότητα ζωής μας,μπορούμε να πούμε ότι στην καθημερινότητα πετύχαμε πάρα πολύ σημαντικά πράγματα, με κορωνίδα το ότι αποδώσαμε το στρατόπεδο Κόδρα, καθαρίσαμε το παραλιακό μας μέτωπο και το καθαρίζουμε τουλάχιστον δέκα φορές το χρόνο και το κυριότερο είναι ότι έχουμε εφταήμερη καθαριότητα. Η Καλαμαριά πλέον είναι μία καθαρή πόλη και ενώ βλέπουμε σε άλλα μέρη τη συζήτηση των δημοτικών εκλογών να γίνεται γύρω από την καθαριότητα, στην Καλαμαριά μας δεν συζητάμε για την καθαριότητα.
Αυτό αν θέλετε δείχνει λίγο και τους όρους με τους οποίους γίνονται οι εκλογές. Βλέπουμε πολλή τοξικότητα από κάποιους ανθρώπους οι οποίοι θα ήθελα κάποια στιγμή να παραδεχτούν τα έργα που έγιναν. Εμείς σαν αντιπολίτευση πριν κάποια χρόνια -γιατί ήμουν όπως σας είπα και 10 χρόνια στην αντιπολίτευση- λέγαμε, «αυτό έχει γίνει καλά, χρειάζεται να γίνει και εκείνο». Εδώ αυτό το θάρρος δεν το βλέπω να υπάρχει και νομίζω ότι αδικούμε και τη διοίκησή μας αλλά και την δουλειά των εργαζομένων του Δήμου Καλαμαριάς οι οποίοι δίνουν το 100% και καταφέρνουν η Καλαμαριά να είναι πάντα καθαρή, τα σκουπίδια μας να μην είναι ποτέ στους δρόμους. Εγώ δεν μπορώ να θυμηθώ πότε τουλάχιστον στα τελευταία τρία- τρεισήμισι χρόνια, μία φορά να ρίχνω τα σκουπίδια στη γειτονιά μου σε γεμάτο κάδο ή να έχω δει ξεχειλισμένο κάδο. Νομίζω ότι είναι ένα στοίχημα το οποίο το έχουμε κερδίσει και αν μη τι άλλο, είμαστε περήφανοι για αυτό.
Τώρα για τα μεγάλα έργα… Όντως είμαστε περήφανοι για τα βήματα που έγιναν. Αν θέλετε είμαστε όμως και με τη μερίδα του κόσμου που έχει μία δυσαρέσκεια όσον αφορά στη γραφειοκρατία που υπάρχει συνολικά στη χώρα μας. Δηλαδή όταν για το στρατόπεδο Κόδρα χρειάστηκε ένας χρόνος αλληλογραφίας για να λάβουμε το δικαίωμα να κουρέψουμε τα χόρτα, καταλαβαίνετε ότι η γραφειοκρατία είναι τεράστια. Αντιμετωπίζουμε τώρα την καχυποψία των συνδημοτών μας. Μας ρωτούν ας πούμε, το αλιευτικό καταφύγιο γιατί ξεκινάει τώρα; Εάν εξηγήσουμε μες στην τετραετία τι βήματα έγιναν, ότι δηλαδή το ‘20 πήγαμε κάτω στην Αθήνα και ζητήσαμε να ενταχθεί ένα έργο τόσο σημαντικό,μας απάντησαν μετά από κάποιους μήνες, ότι αυτό δεν είναι συμβατό με το πρόγραμμα που υπήρχε στο υπουργείο, κάναμε περίπου πέντε μήνες να συμβασιοποιήσουμε με ένα μελετητή και να τροποποιήσουμε τη μελέτη. Μετά αυτό το καταθέσαμε. Υπήρχαν στο υπουργείο πάλι περίπου στους πέντε μήνες συζητήσεις για να εγκριθεί αυτό και να μας πουν ότι είναι συμβατή αυτή μελέτη με το πρόγραμμα. Το πρόγραμμα όμως δεν υπήρχε.
Κάναμε άλλες διαβουλεύσεις για να ξαναβγεί ένα πρόγραμμα που θα μπορούσε να ενταχθεί. Περίπου μετά οκτώ μήνες είναι η διαδικασία του διαγωνισμού για να προκύψει ένας εργολάβος για αυτό το έργο και πλέον είμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουν υπογραφεί τα πάντα,να έχουν δοθεί οι εγκρίσεις, να έχει υπογραφεί η παραχώρηση του Υπουργείου Οικονομικών, γιατί η χερσαία ζώνη ανήκει στο Υπουργείο Οικονομικών και να περιμένουμε την τελευταία έγκριση. Έχουμε ήδη εργολάβο και περιμένουμε την τελευταία έγκριση από το ελεγκτικό συνέδριο το οποίο το είχε αναθέσει στο θερινό τμήμα. Δυστυχώς το θερινό τμήμα δεν πρόλαβε να βγάλει αποφάσεις. Τέλος Σεπτεμβρίου ξεκινάει να ξανά βγάζει αποφάσεις το ελεγκτικό συνέδριο. Μακάρι να είναι και πριν τις εκλογές, από τις 30 Σεπτεμβρίου που ξεκινάει μέχρι τις 8 Οκτωβρίου, να βγει αυτή η απόφαση,να εγκριθεί το αλιευτικό καταφύγιο και να μπει ο εργολάβος. Ακόμη και μία μέρα πριν τις εκλογές θα είναι πολύ σημαντικό, όχι για να κερδίσουμε την ψήφο, αλλά για να κερδίσουμε την αξιοπιστία του θεσμού του δημάρχου και του δήμου στα μάτια όλων των συμπολιτών μας. Γιατί το έχουμε ζητήσει, έχουμε μοχθήσει,έχουν περάσει τέσσερα χρόνια παλεύοντας να δούμε αυτό το έργο.
Αντίστοιχα είναι όλα τα μεγάλα έργα που έχουμε φέρει για το Κόδρα, για το Νοσοκομείο Παναγία και για τη διάνοιξη της Πόντου. Είναι έργα για τα οποία ρίξαμε πολύ ιδρώτα, κάναμε πολλά χιλιόμετρα κατεβαίνοντας στην Αθήνα πολλές φορές και νομίζω ότι ο κόσμος πρέπει να το αντιληφθεί αυτό. Το έχει αντιληφθεί στο επίπεδο καθημερινότητας, πρέπει να το αντιληφθεί και σ’ αυτά τα μεγάλα και να μας βοηθήσει για να συνεχίσουμε το έργο μας και μετά τις 8 Οκτωβρίου του 2023.
Αναφερθήκατε σε έργα όπως στην απόδοση του Κόδρα, στο αλιευτικό καταφύγιο. Εγώ θα ήθελα να σας ρωτήσω τι γίνεται με τα οικόπεδα που υπάρχουν στη Σοφούλη. Σας κατηγορούν ότι για τα 2 οικόπεδα υπάρχουν δύο ομόφωνες αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου για απαλλοτρίωση, αλλά δεν έχει προχωρήσει τίποτα ακόμα. Τι απαντάτε σε αυτό;
- Υπάρχουν δύο ομόφωνες αποφάσεις, στις οποίες όμως αν πάρετε τα πρακτικά,-γιατί δεν πρέπει να μείνουμε μόνο σ’ αυτό που φαίνεται και σ’ αυτό που πολλοί κουνάνε το δάχτυλο σήμερα έχοντας την ευθύνη του χθες, επικαλούνται-, εγώ τόνισα στο Δημοτικό συμβούλιο ότι δεν έχουν πρακτικό χαρακτήρα. Δηλαδή μιλάμε για μία απόφαση, η οποία από όταν εκδόθηκε, από όταν ψηφίστηκε, δε μπορεί να εφαρμοστεί. Είναι ένα ευχολόγιο, την ψηφίζουμε πολιτικά γιατί σαφώς είμαστε υπέρ του αδόμητου παραλιακού μετώπου στο Καραμπουρνάκι αλλά τον κόσμο δεν πρέπει να τον κοροϊδεύουμε. Το είπα ξεκάθαρα μες στο δημοτικό συμβούλιο. Αυτή είναι και άποψη μου σήμερα.
Βέβαια με μεγάλη ευκολία την ψήφισαν και άνθρωποι οι οποίοι διαχειρίστηκαν την τύχη του παραλιακού μας μετώπου επί 40 χρόνια. Με πολύ μεγάλη ευκολία δηλαδή είπαν να μείνει αδόμητο ένα παραλιακό μέτωπο και ένα οικόπεδο για το οποίο υπέγραψαν ως διοίκηση τότε του δήμου, τις οικοδομικές άδειες, δηλαδή τις εξέδωσαν. Με πολύ μεγάλη ευκολία πήγαν στα δικαστήρια όταν έγιναν οι προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και εκπροσώπησαν το δήμο και με μεγάλη ευκολία δεν κάναν τίποτα γιατί οι αποφάσεις αυτές εκδόθηκαν το 2016. Από το 2016 μέχρι το 2019 δεν κάνανε τίποτα και όντας αντιπολίτευση κουνήσαν το δάχτυλό τους και είπαν σε μένα, «γιατί δεν κάνεις κάτι;» Ενώ γνώριζαν πολύ καλά την απάντηση.
Εν τέλει, αυτή τη στιγμή, υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις οι οποίες δεν ασχολήθηκαν με τις οικοδομικές άδειες. Τις οικοδομικές άδειες, δυστυχώς, η πρώην διοίκηση δεν τις προσέβαλε όταν έπρεπε. Μάλιστα η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας από τη διοίκηση Μπακογλίδη έγινε πριν να εκδοθούν οι αναθεωρημένες οικοδομικές άδειες. Δεν υπήρχαν οι άδειες για να τις προσβάλλουν. Άρα, στην ουσία, δεν έκαναν καμία προσφυγή.
Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δημιουργεί κάποιες συνθήκες οι οποίες και εμάς ως διοίκηση μας είχαν βάλει σε ένα σκεπτικό του ότι ίσως, έχει βάση το να προσπαθήσουμε και εν τέλει, να μπορέσουμε να τις ακυρώσουμε. Βέβαια ρωτώντας τη Νομική Υπηρεσία του Δήμου, γιατί πάντα ξέρετε, πρέπει να προστρέχουμε στους ειδικούς, ρωτώντας και την Υπηρεσία Δόμησης του δήμου -η οποία συν τοις άλλοις είναι και αυτόνομη, δηλαδή δεν μπορεί να λάβει εντολή από μένα ή την αντιδήμαρχο για να κάνει μία ακύρωση των αδειών-, μας απάντησαν πως με αυτές τις δικαστικές αποφάσεις, δυστυχώς δεν μπορούν να ακυρώσουν τις οικοδομικές άδειες.
Το καταλαβαίνουμε ότι δεν θέλουμε ούτε ευθύνη να έχουν οι υπάλληλοι, ούτε να κάνουμε κάτι παράνομο. Όσο πρέπει να σεβαστούμε τον ελεύθερο δημόσιο χώρο, άλλο τόσο πρέπει να σεβαστούμε μία δικαστική απόφαση ή την ιδιοκτησία κάποιου ανθρώπου. Παρόλα αυτά, αυτό που έχουμε κάνει είναι να λειτουργήσουμε τελείως τεχνοκρατικά. Έχουμε προχωρήσει σε μία εκτίμηση από το Τεχνικό Επιμελητήριο και πλέον έχουμε στα χέρια μας μία πραγματογνωμοσύνη που μιλάει για 120 εκατομμύρια ευρώ. 120 εκατομμύρια είναι ένα ποσό το οποίο στις μέρες μας δεν είναι εύκολο να το βρει ένας δήμος.
Πρόσφατα για την πλατεία Ρόδων, σε έναν συνοικισμό σαν το Βυζάντιο, πολύ πυκνοκατοικημένο, ο Δήμος Καλαμαριάς έδωσε 3.300.000 ευρώ, για να πάρει ένα οικόπεδο, για να μείνει ένας ελεύθερος, αδόμητος χώρος. Όπως αντίστοιχα και για τη Σοφούλη, έχουμε κάνει ανταλλαγή ένα οικόπεδο με δύο διαμερίσματα από αυτά που είχαμε και «κάθονταν».
Άρα βλέπετε η βούλησή μας είναι, σαφώς να μη χτιστεί το παραλιακό μας μέτωπο, σαφώς να κρατήσουμε τέτοιους ελεύθερους χώρους σαν την πλατεία Ρόδων που απαλλοτριώσαμε, σαφέστερα ακόμη να ανοίξουμε την οδό Πόντου όπου προκύπτει μία ευκαιρία και για οικονομική βελτίωση και για βελτίωση της ποιότητας ζωής και να κρατήσουμε σημεία σαν το Κόδρα. Θα είναι αμαρτία από το Θεό να χάσουμε εκτάσεις μέσα στο Κόδρα και ενώ έχουμε 350 στρέμματα ελεύθερα,αδόμητα, να δούμε δυο ιδιωτικά «νησιά» ανάμεσα, τα οποία δε θα έχουν καν πρόσβαση και θα είναι περίκλειστα.
Αυτή τη στιγμή το Παλατάκι δεν ανήκει στο δήμο Καλαμαριάς. Έχετε κάνει κάποια κίνηση να το φέρετε στην κυριότητά του δήμου και να το αξιοποιήσετε;
- Εδώ θα καταλάβετε πάλι το υποκριτικό της υπόθεσης. Στο τελευταίο συμβούλιο του 2021, φέραμε σε συνεργασία με το μουσείο Χρήστος Καλεμκερής, το Μουσείο Φωτογραφίας που έχουμε εδώ στο δήμο Καλαμαριάς, ένα πραγματικό μουσείο - στολίδι, μία πρόταση την οποία θέλαμε να υπερψηφιστεί για να τη στείλουμε στην Αθήνα, με την οποία ζητήσαμε την απόδοση αυτού του χώρου (Κυβερνείο) στο δήμο Καλαμαριάς, για τη λειτουργία του ως χώρος εκθεσιακός, χώρος πολιτισμού δηλαδή, με ταυτόχρονη λειτουργία κάποιων χώρων αναψυχής για να είναι βιώσιμος. Το δημοτικό συμβούλιο, το οποίο απαρτιζόταν κατά 30 δημοτικούς συμβούλους από την αντιπολίτευση και 10 από τη διοίκηση, ένα στρεβλό σύστημα που εφαρμόστηκε τα τελευταία χρόνια, καταψήφισε αυτήν την πρόταση. Θεώρησαν δηλαδή ότι δεν ήταν καλή αυτή η ιδέα μας. Εξασφαλίσαμε πρόταση από την ΕΤΑΔ για να παραχωρηθεί η πλαζ Αρετσούς στο Δήμο Καλαμαριάς, την οποία επίσης καταψήφισε το δημοτικό συμβούλιο.
Όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που ρισκάρουμε να ξεκινήσει κάποιος διαγωνισμός και να δούμε σε όλους αυτούς τους χώρους, χρήσεις διαφορετικές από αυτές που θα θέλαμε. Εμείς φέραμε τις προτάσεις οι οποίες καταψηφίστηκαν. Θεωρητικά ενώ το θέλουμε όλοι, ρισκάρουμε αυτή τη στιγμή και μπορούμε να δούμε να ανεβαίνει κάποια πρόσκληση για να ζητηθεί άνθρωπος να αξιοποιήσει την πλαζ Αρετσούς. Ρισκάρουμε να διεκδικηθεί και να βρεθεί από την ΕΤΑΔ άνθρωπος για να διαχειριστεί το Παλατάκι. Για όλα αυτά εμείς είχαμε πρόταση. Είχαμε πρόταση η οποία ήρθε στο δημοτικό συμβούλιο και αυτοί που σήμερα κουνάνε το δάχτυλο, την καταψήφισαν.
Ήρθα στην Καλαμαριά ως μαθητής στο δημοτικό και πλέον έχω 30 χρόνια εδώ, οπότε το λέω αβίαστα ότι είμαι Καλαμαριώτης. Μεγάλωσα εδώ, αλλά επειδή ο πατέρας μου ήταν και καθηγητής τον ακολούθησα, οπότε σχολείο πήγαινα στο 21ο, Ανθέων και Σοφούλη, παραδίπλα. Σε εκείνο το σχολείο και πάλι οι μισοί Καλαμαριώτες ήμασταν. Οπότε θυμάμαι στιγμές που να μπαίνουμε στο λεωφορείο το 33 και να ερχόμαστε μετά το σχολείο, 20 και 30 συμμαθητές μαζί.
Πρώτη φορά εκλέχθηκα δήμαρχος το 2019, σε ηλικία 39 ετών. Σήμερα είμαι 4 χρόνια δήμαρχος.
Πώς κρίνετε το έργο σας σαν δήμαρχος Καλαμαριάς αυτά τα τέσσερα χρόνια;
- Νομίζω ότι όλοι έχουμε αντιληφθεί, ότι στην Καλαμαριά πλέον ο δήμος έχει ενδιαφέρον, έχει δείξει εξωστρέφεια, ότι ακούει πρώτα από όλα το δημότη. Αν το δούμε απέξω, χωρίς να ασχολούμαστε με τα κοινά του δήμου, αυτό που θέλει ο δημότης είναι απλά πράγματα: θέλει να έχει εμπιστοσύνη σε αυτόν που τον διοικεί, θέλει να τον ακούει και θέλει να κάνει και αυτό που περνάει από το χέρι του για να του βελτιώνει την καθημερινότητα. Σε δεύτερο χρόνο, ο δημότης θέλει να βλέπει και δύο έργα τα οποία θα λειτουργήσουν αναπτυξιακά για τον τόπο του.
Σε αυτό το κομμάτι, νομίζω έχουμε κάνει σημαντικά βήματα, ακόμη και σε θέματα στα οποία δεν έχει φανεί ακόμη το έργο, έχουμε κάνει πολλή δουλειά η οποία θα αρχίσει να φαίνεται τις επόμενες ημέρες και τους επόμενους μήνες και θα ολοκληρωθεί σχετικά άμεσα. Στο κομμάτι της εμπιστοσύνης, νομίζω ότι αυτά που είπαμε στον κόσμο ότι θα κάνουμε, τα κάναμε σε ποσοστό περίπου 90%.
Όταν για παράδειγμα άκουγε ο δημότης πριν 4 χρόνια πως θα μειώσουμε τα δημοτικά τέλη,φανταζόταν ένα ποσοστό της τάξεως του 20%. Εμείς καταφέραμε μέσα στα τέσσερα χρόνια και μειώσαμε τα δημοτικά τέλη 35% που είναι ποσοστό ρεκόρ, με δεύτερη τη Θεσσαλονίκη που τα μείωσε 30%. Άρα βλέπουμε ότι ήμασταν φερέγγυοι και αυτά που είπαμε τα κάναμε. Για αυτό και τώρα είμαστε πολύ φειδωλοί σε αυτά που λέμε ότι θα κάνουμε.
Δεν μπορούμε να τάζουμε πράγματα τα οποία δεν θα υλοποιήσουμε. Θέλουμε αυτό που θα πούμε να είμαστε σε θέση να το πράξουμε. Ακόμη κι αν κάτι τύχει και βρεθεί κάποιο εμπόδιο σε κάποιο έργο, αν μη τι άλλο, να έχουμε κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου έχοντας υλοποιήσει δεκάδες άλλα πράγματα τα οποία είπαμε.
Στον τομέα της επικοινωνίας του πολίτη με το Δήμο, θεωρούμε πως σαφώς και την έχουμε κερδίσει, παρά το μεγάλο εμπόδιο της πανδημίας. Καταφέραμε παρόλα αυτά, με εξαίρεση τους τρεις μήνες του σκληρού lockdown και μία-δύο Τετάρτες τις οποίες έλειψα, να έχουμε υλοποιήσει την ημέρα του δημότη, που θα έλεγα ότι έχει γίνει πλέον θεσμός. Κάθε Τετάρτη εγώ ήμουνα εδώ, χωρίς ραντεβού, να έρθει όποιος θέλει να με επισκεφτεί και να μιλήσουμε, να μου πει τον προβληματισμό του, να ακούσω τις προτάσεις του. Άκουσα φανταστικές προτάσεις από συνδημότες μας οι οποίοι ενδιαφέρονται για τα κοινά και τους ελεύθερους χώρους ή για τις δομές του δήμου. Άκουσα παράπονα τα οποία λύθηκαν, άκουσα και παράπονα τα οποία όντως έχουμε προγραμματισμένα και θα λύσουμε. Νομίζω ότι στο κομμάτι της επικοινωνίας δεν σταματήσαμε καθόλου να είμαστε στο πεζοδρόμιο.
Ποιες ήταν οι ενέργειες σας για την επίλυση προβλημάτων καθημερινότητας αλλά και για την υλοποίηση των «μεγάλων έργων» που χρειάζεται η Καλαμαριά;
- Θεωρώ πως κάναμε πολύ σημαντικά βήματα στο κομμάτι της καθημερινότητάς,στο κομμάτι του πολιτισμού και της εξωστρέφειας. Στο κομμάτι των έργων οδοποιίας, είμαστε στο δεύτερο έργο που εκτελείται επί διοίκησης μας. Δεσμευτήκαμε εξάλλου απέναντι στους συνδημότες μας ότι κάθε δύο χρόνια και ανάλογα με τα οικονομικά του δήμου και τα αποθέματα που έχουμε, θα βγάζουμε ένα έργο οδοποιίας γιατί ξέρουμε ότι οι δρόμοι στην Καλαμαριά δεν ήταν σε καλή κατάσταση όταν αναλάβαμε το 2019.
Κάναμε ράμπες ΑΜΕΑ και πεζοδρόμια, μέσω του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης»,WC και ράμπες ΑΜΕΑ σε όλα τα σχολεία - άλλο ένα δείγμα πολιτισμού. Πολιτισμός δεν είναι μόνο να τραγουδάμε και να βλέπουμε θέατρο, είναι και το πώς αντιμετωπίζουμε ανθρώπους με αναπηρία αλλά και ιδιαίτερες ευπαθείς ομάδες. Στο κομμάτι της καθημερινότητάς καταφέραμε να αυξήσουμε τις 24 θέσεις βρεφικών σταθμών που υπήρχαν σε 94, δηλαδή να τις τετραπλασιάσουμε και σύντομα να λέμε ότι δε θα μένει κανένα παιδί χωρίς βρεφικό ή παιδικό σταθμό στην Καλαμαριά,ενισχύοντας εννοείται την εργαζόμενη μητέρα και τον εργαζόμενο πατέρα.
Από κει και πέρα, πολύ σημαντικά πράγματα έγιναν σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Προχωρήσαμε στην κατασκευή 5 σχολείων, εκ των οποίων, τα 4 νηπιαγωγεία και το 1ο Δημοτικό που ολοκληρώθηκε, προχωράμε τον προγραμματισμό της κατασκευής του 3ου Δημοτικού και την ίδρυση του 8ου Λυκείου στον Άη Γιάννη που ήταν πρόβλημα,τη μεταστέγαση η οποία έγινε και ωφέλησε πάρα πολύ τις οικογένειες στον Αϊ-Γιάννη,οι οποίες αναγκάζονταν τα παιδιά τους να τα πηγαίνουν μέχρι το Βότση. Προβλήματα τα οποία μπορεί να φαίνονται μικρά, όμως αν τα δεις συνολικά είναι μεγάλα.
Από την άλλη,αν δούμε και τα μεγάλα έργα στα οποία κάναμε βήματα και τα οποία βελτιώνουν την ποιότητα ζωής μας,μπορούμε να πούμε ότι στην καθημερινότητα πετύχαμε πάρα πολύ σημαντικά πράγματα, με κορωνίδα το ότι αποδώσαμε το στρατόπεδο Κόδρα, καθαρίσαμε το παραλιακό μας μέτωπο και το καθαρίζουμε τουλάχιστον δέκα φορές το χρόνο και το κυριότερο είναι ότι έχουμε εφταήμερη καθαριότητα. Η Καλαμαριά πλέον είναι μία καθαρή πόλη και ενώ βλέπουμε σε άλλα μέρη τη συζήτηση των δημοτικών εκλογών να γίνεται γύρω από την καθαριότητα, στην Καλαμαριά μας δεν συζητάμε για την καθαριότητα.
Αυτό αν θέλετε δείχνει λίγο και τους όρους με τους οποίους γίνονται οι εκλογές. Βλέπουμε πολλή τοξικότητα από κάποιους ανθρώπους οι οποίοι θα ήθελα κάποια στιγμή να παραδεχτούν τα έργα που έγιναν. Εμείς σαν αντιπολίτευση πριν κάποια χρόνια -γιατί ήμουν όπως σας είπα και 10 χρόνια στην αντιπολίτευση- λέγαμε, «αυτό έχει γίνει καλά, χρειάζεται να γίνει και εκείνο». Εδώ αυτό το θάρρος δεν το βλέπω να υπάρχει και νομίζω ότι αδικούμε και τη διοίκησή μας αλλά και την δουλειά των εργαζομένων του Δήμου Καλαμαριάς οι οποίοι δίνουν το 100% και καταφέρνουν η Καλαμαριά να είναι πάντα καθαρή, τα σκουπίδια μας να μην είναι ποτέ στους δρόμους. Εγώ δεν μπορώ να θυμηθώ πότε τουλάχιστον στα τελευταία τρία- τρεισήμισι χρόνια, μία φορά να ρίχνω τα σκουπίδια στη γειτονιά μου σε γεμάτο κάδο ή να έχω δει ξεχειλισμένο κάδο. Νομίζω ότι είναι ένα στοίχημα το οποίο το έχουμε κερδίσει και αν μη τι άλλο, είμαστε περήφανοι για αυτό.
Τώρα για τα μεγάλα έργα… Όντως είμαστε περήφανοι για τα βήματα που έγιναν. Αν θέλετε είμαστε όμως και με τη μερίδα του κόσμου που έχει μία δυσαρέσκεια όσον αφορά στη γραφειοκρατία που υπάρχει συνολικά στη χώρα μας. Δηλαδή όταν για το στρατόπεδο Κόδρα χρειάστηκε ένας χρόνος αλληλογραφίας για να λάβουμε το δικαίωμα να κουρέψουμε τα χόρτα, καταλαβαίνετε ότι η γραφειοκρατία είναι τεράστια. Αντιμετωπίζουμε τώρα την καχυποψία των συνδημοτών μας. Μας ρωτούν ας πούμε, το αλιευτικό καταφύγιο γιατί ξεκινάει τώρα; Εάν εξηγήσουμε μες στην τετραετία τι βήματα έγιναν, ότι δηλαδή το ‘20 πήγαμε κάτω στην Αθήνα και ζητήσαμε να ενταχθεί ένα έργο τόσο σημαντικό,μας απάντησαν μετά από κάποιους μήνες, ότι αυτό δεν είναι συμβατό με το πρόγραμμα που υπήρχε στο υπουργείο, κάναμε περίπου πέντε μήνες να συμβασιοποιήσουμε με ένα μελετητή και να τροποποιήσουμε τη μελέτη. Μετά αυτό το καταθέσαμε. Υπήρχαν στο υπουργείο πάλι περίπου στους πέντε μήνες συζητήσεις για να εγκριθεί αυτό και να μας πουν ότι είναι συμβατή αυτή μελέτη με το πρόγραμμα. Το πρόγραμμα όμως δεν υπήρχε.
Κάναμε άλλες διαβουλεύσεις για να ξαναβγεί ένα πρόγραμμα που θα μπορούσε να ενταχθεί. Περίπου μετά οκτώ μήνες είναι η διαδικασία του διαγωνισμού για να προκύψει ένας εργολάβος για αυτό το έργο και πλέον είμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουν υπογραφεί τα πάντα,να έχουν δοθεί οι εγκρίσεις, να έχει υπογραφεί η παραχώρηση του Υπουργείου Οικονομικών, γιατί η χερσαία ζώνη ανήκει στο Υπουργείο Οικονομικών και να περιμένουμε την τελευταία έγκριση. Έχουμε ήδη εργολάβο και περιμένουμε την τελευταία έγκριση από το ελεγκτικό συνέδριο το οποίο το είχε αναθέσει στο θερινό τμήμα. Δυστυχώς το θερινό τμήμα δεν πρόλαβε να βγάλει αποφάσεις. Τέλος Σεπτεμβρίου ξεκινάει να ξανά βγάζει αποφάσεις το ελεγκτικό συνέδριο. Μακάρι να είναι και πριν τις εκλογές, από τις 30 Σεπτεμβρίου που ξεκινάει μέχρι τις 8 Οκτωβρίου, να βγει αυτή η απόφαση,να εγκριθεί το αλιευτικό καταφύγιο και να μπει ο εργολάβος. Ακόμη και μία μέρα πριν τις εκλογές θα είναι πολύ σημαντικό, όχι για να κερδίσουμε την ψήφο, αλλά για να κερδίσουμε την αξιοπιστία του θεσμού του δημάρχου και του δήμου στα μάτια όλων των συμπολιτών μας. Γιατί το έχουμε ζητήσει, έχουμε μοχθήσει,έχουν περάσει τέσσερα χρόνια παλεύοντας να δούμε αυτό το έργο.
Αντίστοιχα είναι όλα τα μεγάλα έργα που έχουμε φέρει για το Κόδρα, για το Νοσοκομείο Παναγία και για τη διάνοιξη της Πόντου. Είναι έργα για τα οποία ρίξαμε πολύ ιδρώτα, κάναμε πολλά χιλιόμετρα κατεβαίνοντας στην Αθήνα πολλές φορές και νομίζω ότι ο κόσμος πρέπει να το αντιληφθεί αυτό. Το έχει αντιληφθεί στο επίπεδο καθημερινότητας, πρέπει να το αντιληφθεί και σ’ αυτά τα μεγάλα και να μας βοηθήσει για να συνεχίσουμε το έργο μας και μετά τις 8 Οκτωβρίου του 2023.
Αναφερθήκατε σε έργα όπως στην απόδοση του Κόδρα, στο αλιευτικό καταφύγιο. Εγώ θα ήθελα να σας ρωτήσω τι γίνεται με τα οικόπεδα που υπάρχουν στη Σοφούλη. Σας κατηγορούν ότι για τα 2 οικόπεδα υπάρχουν δύο ομόφωνες αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου για απαλλοτρίωση, αλλά δεν έχει προχωρήσει τίποτα ακόμα. Τι απαντάτε σε αυτό;
- Υπάρχουν δύο ομόφωνες αποφάσεις, στις οποίες όμως αν πάρετε τα πρακτικά,-γιατί δεν πρέπει να μείνουμε μόνο σ’ αυτό που φαίνεται και σ’ αυτό που πολλοί κουνάνε το δάχτυλο σήμερα έχοντας την ευθύνη του χθες, επικαλούνται-, εγώ τόνισα στο Δημοτικό συμβούλιο ότι δεν έχουν πρακτικό χαρακτήρα. Δηλαδή μιλάμε για μία απόφαση, η οποία από όταν εκδόθηκε, από όταν ψηφίστηκε, δε μπορεί να εφαρμοστεί. Είναι ένα ευχολόγιο, την ψηφίζουμε πολιτικά γιατί σαφώς είμαστε υπέρ του αδόμητου παραλιακού μετώπου στο Καραμπουρνάκι αλλά τον κόσμο δεν πρέπει να τον κοροϊδεύουμε. Το είπα ξεκάθαρα μες στο δημοτικό συμβούλιο. Αυτή είναι και άποψη μου σήμερα.
Βέβαια με μεγάλη ευκολία την ψήφισαν και άνθρωποι οι οποίοι διαχειρίστηκαν την τύχη του παραλιακού μας μετώπου επί 40 χρόνια. Με πολύ μεγάλη ευκολία δηλαδή είπαν να μείνει αδόμητο ένα παραλιακό μέτωπο και ένα οικόπεδο για το οποίο υπέγραψαν ως διοίκηση τότε του δήμου, τις οικοδομικές άδειες, δηλαδή τις εξέδωσαν. Με πολύ μεγάλη ευκολία πήγαν στα δικαστήρια όταν έγιναν οι προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και εκπροσώπησαν το δήμο και με μεγάλη ευκολία δεν κάναν τίποτα γιατί οι αποφάσεις αυτές εκδόθηκαν το 2016. Από το 2016 μέχρι το 2019 δεν κάνανε τίποτα και όντας αντιπολίτευση κουνήσαν το δάχτυλό τους και είπαν σε μένα, «γιατί δεν κάνεις κάτι;» Ενώ γνώριζαν πολύ καλά την απάντηση.
Εν τέλει, αυτή τη στιγμή, υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις οι οποίες δεν ασχολήθηκαν με τις οικοδομικές άδειες. Τις οικοδομικές άδειες, δυστυχώς, η πρώην διοίκηση δεν τις προσέβαλε όταν έπρεπε. Μάλιστα η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας από τη διοίκηση Μπακογλίδη έγινε πριν να εκδοθούν οι αναθεωρημένες οικοδομικές άδειες. Δεν υπήρχαν οι άδειες για να τις προσβάλλουν. Άρα, στην ουσία, δεν έκαναν καμία προσφυγή.
Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δημιουργεί κάποιες συνθήκες οι οποίες και εμάς ως διοίκηση μας είχαν βάλει σε ένα σκεπτικό του ότι ίσως, έχει βάση το να προσπαθήσουμε και εν τέλει, να μπορέσουμε να τις ακυρώσουμε. Βέβαια ρωτώντας τη Νομική Υπηρεσία του Δήμου, γιατί πάντα ξέρετε, πρέπει να προστρέχουμε στους ειδικούς, ρωτώντας και την Υπηρεσία Δόμησης του δήμου -η οποία συν τοις άλλοις είναι και αυτόνομη, δηλαδή δεν μπορεί να λάβει εντολή από μένα ή την αντιδήμαρχο για να κάνει μία ακύρωση των αδειών-, μας απάντησαν πως με αυτές τις δικαστικές αποφάσεις, δυστυχώς δεν μπορούν να ακυρώσουν τις οικοδομικές άδειες.
Το καταλαβαίνουμε ότι δεν θέλουμε ούτε ευθύνη να έχουν οι υπάλληλοι, ούτε να κάνουμε κάτι παράνομο. Όσο πρέπει να σεβαστούμε τον ελεύθερο δημόσιο χώρο, άλλο τόσο πρέπει να σεβαστούμε μία δικαστική απόφαση ή την ιδιοκτησία κάποιου ανθρώπου. Παρόλα αυτά, αυτό που έχουμε κάνει είναι να λειτουργήσουμε τελείως τεχνοκρατικά. Έχουμε προχωρήσει σε μία εκτίμηση από το Τεχνικό Επιμελητήριο και πλέον έχουμε στα χέρια μας μία πραγματογνωμοσύνη που μιλάει για 120 εκατομμύρια ευρώ. 120 εκατομμύρια είναι ένα ποσό το οποίο στις μέρες μας δεν είναι εύκολο να το βρει ένας δήμος.
Πρόσφατα για την πλατεία Ρόδων, σε έναν συνοικισμό σαν το Βυζάντιο, πολύ πυκνοκατοικημένο, ο Δήμος Καλαμαριάς έδωσε 3.300.000 ευρώ, για να πάρει ένα οικόπεδο, για να μείνει ένας ελεύθερος, αδόμητος χώρος. Όπως αντίστοιχα και για τη Σοφούλη, έχουμε κάνει ανταλλαγή ένα οικόπεδο με δύο διαμερίσματα από αυτά που είχαμε και «κάθονταν».
Άρα βλέπετε η βούλησή μας είναι, σαφώς να μη χτιστεί το παραλιακό μας μέτωπο, σαφώς να κρατήσουμε τέτοιους ελεύθερους χώρους σαν την πλατεία Ρόδων που απαλλοτριώσαμε, σαφέστερα ακόμη να ανοίξουμε την οδό Πόντου όπου προκύπτει μία ευκαιρία και για οικονομική βελτίωση και για βελτίωση της ποιότητας ζωής και να κρατήσουμε σημεία σαν το Κόδρα. Θα είναι αμαρτία από το Θεό να χάσουμε εκτάσεις μέσα στο Κόδρα και ενώ έχουμε 350 στρέμματα ελεύθερα,αδόμητα, να δούμε δυο ιδιωτικά «νησιά» ανάμεσα, τα οποία δε θα έχουν καν πρόσβαση και θα είναι περίκλειστα.
Αυτή τη στιγμή το Παλατάκι δεν ανήκει στο δήμο Καλαμαριάς. Έχετε κάνει κάποια κίνηση να το φέρετε στην κυριότητά του δήμου και να το αξιοποιήσετε;
- Εδώ θα καταλάβετε πάλι το υποκριτικό της υπόθεσης. Στο τελευταίο συμβούλιο του 2021, φέραμε σε συνεργασία με το μουσείο Χρήστος Καλεμκερής, το Μουσείο Φωτογραφίας που έχουμε εδώ στο δήμο Καλαμαριάς, ένα πραγματικό μουσείο - στολίδι, μία πρόταση την οποία θέλαμε να υπερψηφιστεί για να τη στείλουμε στην Αθήνα, με την οποία ζητήσαμε την απόδοση αυτού του χώρου (Κυβερνείο) στο δήμο Καλαμαριάς, για τη λειτουργία του ως χώρος εκθεσιακός, χώρος πολιτισμού δηλαδή, με ταυτόχρονη λειτουργία κάποιων χώρων αναψυχής για να είναι βιώσιμος. Το δημοτικό συμβούλιο, το οποίο απαρτιζόταν κατά 30 δημοτικούς συμβούλους από την αντιπολίτευση και 10 από τη διοίκηση, ένα στρεβλό σύστημα που εφαρμόστηκε τα τελευταία χρόνια, καταψήφισε αυτήν την πρόταση. Θεώρησαν δηλαδή ότι δεν ήταν καλή αυτή η ιδέα μας. Εξασφαλίσαμε πρόταση από την ΕΤΑΔ για να παραχωρηθεί η πλαζ Αρετσούς στο Δήμο Καλαμαριάς, την οποία επίσης καταψήφισε το δημοτικό συμβούλιο.
Όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που ρισκάρουμε να ξεκινήσει κάποιος διαγωνισμός και να δούμε σε όλους αυτούς τους χώρους, χρήσεις διαφορετικές από αυτές που θα θέλαμε. Εμείς φέραμε τις προτάσεις οι οποίες καταψηφίστηκαν. Θεωρητικά ενώ το θέλουμε όλοι, ρισκάρουμε αυτή τη στιγμή και μπορούμε να δούμε να ανεβαίνει κάποια πρόσκληση για να ζητηθεί άνθρωπος να αξιοποιήσει την πλαζ Αρετσούς. Ρισκάρουμε να διεκδικηθεί και να βρεθεί από την ΕΤΑΔ άνθρωπος για να διαχειριστεί το Παλατάκι. Για όλα αυτά εμείς είχαμε πρόταση. Είχαμε πρόταση η οποία ήρθε στο δημοτικό συμβούλιο και αυτοί που σήμερα κουνάνε το δάχτυλο, την καταψήφισαν.
Το Νοσοκομείο Παναγιά έχει περιέλθει σε τραγική κατάσταση. Τι θα μπορούσε να κάνει η διοίκηση σας για να ξαναγίνει όπως παλιά;
- Το πρώην νοσοκομείο Παναγία είναι ένας ιδιωτικός χώρος στον οποίο, για να μιλάμε με πραγματικά στοιχεία, γινόταν κατασπατάληση δημοσίου χρήματος.Έδινε το ελληνικό δημόσιο 700.000 ευρώ το χρόνο, 60.000 ευρώ το μήνα για να έχουμε έναν χώρο πληρώνοντας έναν ιδιώτη που είχε το ακίνητο. Μέσα στα 10-15 χρόνια θα μπορούσε το ελληνικό δημόσιο να χτίσει ένα αντίστοιχο νοσοκομείο. Άρα καταλαβαίνετε ότι κανένας αν ήταν να βγάλει αυτά τα χρήματα από την τσέπη του, δε θα το επεδίωκε.
Παρόλα αυτά, επειδή μιλάμε για μία δομή υγείας και δεν μπαίνουν όλα σε οικονομικό ζύγι, αυτό που είχε ειπωθεί είναι ότι θα γίνει μία εξοικονόμηση χρημάτων και μέσω αυτής θα γίνει επέκταση στον Άγιο Παύλο. Εμείς αυτό που θέλουμε είναι το πρώην νοσοκομείο Παναγία, με τις χρήσεις που ζητήσαμε να αποδοθούν από την περιφέρεια και που θα αποδοθούν σύντομα, να έχει έναν αναπτυξιακό χαρακτήρα.Να δημιουργηθούν 100, 200, 300 θέσεις εργασίας ενδεχομένως και να διατηρηθεί η χρήση του ως νοσοκομείο κι ως τίποτε άλλο.
Στην Ανατολική Θεσσαλονίκη, ο τομέας της υγείας πάσχει και πρόσφατα είχαμε πάλι αυτή τη συζήτηση ακόμη και στο γραφείο του πρωθυπουργού, εδώ στη Θεσσαλονίκη. Το θεωρήσαμε πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα, πήραμε πρωτοβουλία μαζί με το διοικητή, τον κύριο Κάτσακα, με τον υπουργό τότε Μακεδονίας-Θράκης, το Σταύρο τον Καλαφάτη,μαζί με τον αντιπεριφερειάρχη τον κύριο Μπίλια,μιλήσαμε, κάναμε τηλεδιασκέψεις και έχουμε καταλήξει στο ότι είναι απαραίτητη η επέκταση της νέας πτέρυγας του Αγίου Παύλου.Το ζητάμε μετ’ επιτάσεως.Είναι ένα νοσοκομείο που αντιστοιχεί σε πληθυσμό περίπου μισού εκατομμύριου, αν βάλουμε την Καλαμαριά, τη Θέρμη, το Θερμαϊκό και το 5ο διαμέρισμα της Θεσσαλονίκης.Από το Ιπποκράτειο μέχρι την Καλλικράτεια δεν υπάρχει άλλο νοσοκομείο.
Ζητήσαμε λοιπόν ήδη να γίνει αυτή η επέκταση,η οποία πλέον έχει οργανωθεί σε επίπεδο τεχνοκρατικό και το νοσοκομείο έχει ετοιμάσει προμελέτη.Το κόστος είναι περίπου στα 30 με 40 εκατομμύρια ευρώ, αλλά νομίζω ότι μπροστά σε αυτό που έχουμε να κερδίσουμε, είναι λίγα και πρέπει να προχωρήσουμε στην υλοποίηση της επέκτασης του Αγίου Παύλου και τη λειτουργία όλων των κλινικών. Ένα νοσοκομείο που πέρα από το χαρακτήρα που έχει λόγω της θέσης στην οποία βρίσκεται, έχει και πολύ καλό εξοπλισμό που έχει αγοραστεί μέσω προγραμμάτων τα τελευταία χρόνια, αλλά και ακόμη καλύτερο στελεχιακό δυναμικό, μιας και έχει κλινικές, όπως είναι η καρδιολογική και η ορθοπεδική, οι οποίες είναι πρότυπο σε όλη τη χώρα.
Τι απαντάτε σε ανθρώπους οι οποίοι σας αποδίδουν το χαρακτηρισμό «δήμαρχος του Facebook»; Χρησιμοποιείτε πολύ το μέσο;
- Καταρχάς δεν το θεωρώ προσβολή. Από το να είμαι δήμαρχος που κρύβομαι, προτιμώ να είμαι «δήμαρχος του Facebook». Από κει και πέρα, έχουμε επιλέξει να είμαστε μία διοίκηση με ανοιχτά τα πάντα. Επικοινωνούμε με τους συνδημότες μας, προβάλλουμε όσο μπορούμε το έργο μας και πολλές φορές, να ξέρετε ότι όταν μιλάμε με συνεργάτες, αυτό που μας λένε είναι ότι έχουμε έλλειμμα στην προβολή του έργου μας. Άρα το αντίθετο μάλλον ισχύει. Το ότι έχουμε κάνει πολλά πράγματα. Κυρίως πράγματα τα οποία δεν γίνονταν πολλά χρόνια και τώρα εμείς τα κάνουμε. Σε αυτές τις «κατηγορίες» λοιπόν, απαντάμε με το έργο μας.
Όπως το ίδιο απαντάμε όταν μας λένε για προεκλογικά έργα. Γιατί εκλογές είχαμε και πριν τέσσερα χρόνια.Δεν έγιναν έργα οδοποιίας πριν 4 χρόνια. Εμείς μέσα σε μία τετραετία κάναμε δύο έργα οδοποιίας. Ας κάναν και οι άλλοι κι ας τα κάναν προεκλογικά. Παρόλα αυτά, εμείς αυτό που έχουμε πει και το λέμε και πάντα το τηρούμε και θα το τηρούμε, είναι ότι κάθε χρόνο θα γίνονται δύο έργα οδοποιίας και για όλα αυτά που έχουμε να κάνουμε, έχουμε ένα χρονοδιάγραμμα και έχουμε ένα προγραμματισμό.
Από κει και πέρα, αυτό που θέλουμε να κάνουμε και αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι να ολοκληρώσουμε πάρα πολλά έργα. Έχουμε κερδίσει χρηματοδοτήσεις της τάξης των 80 εκατομμυρίων, έχουμε έργα τα οποία είναι 10 εκατομμυρίων και σε μία συνέντευξη σαν αυτή, δεν θα προλάβουμε καν να τα αναφέρουμε, ενώ υπό άλλες συνθήκες θα ήταν η αιχμή του δόρατος σε προεκλογικές περιόδους παλαιότερων ετών. Μιλάμε τώρα για ανάπλαση στο Βότση και την Κηφισιά 11 εκατομμύρια, για δίκτυο ομβρίων, άλλα 10 εκατομμύρια και για διάνοιξη της Πόντου, άλλα 16 εκατομμύρια. Μιλάμε για στρατηγικές, αστικές αναπλάσεις που θα βοηθήσουν όταν λειτουργήσει το Μετρό να συνδεθούν οι σταθμοί του μετρό με το παραλιακό μας μέτωπο, αλλά 9 εκατομμύρια - δεν τα αναφέραμε καν. Μιλάμε για έργα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που αυτή τη στιγμή ξεκίνησαν ή ξεκινάνε, και τα οποία μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια θα έχουν ολοκληρωθεί και η Καλαμαριά μας θα είναι μία σύγχρονη ευρωπαϊκή πράσινη πόλη.
Αν οι εκλογές πάνε σε δεύτερο γύρο και είστε σε αυτόν, θα ζητήσετε στήριξη από κάποια παράταξη;
Ποτέ δεν μας άρεσε το παρασκήνιο. Πάντα αυτό που έχουμε να κάνουμε και αυτοί στους οποίους λογοδοτούμε, είναι οι συνδημότες μας. Νομίζω ότι το αποδείξαμε και την προηγούμενη φορά στις εκλογές όταν, όντας δεύτερη παράταξη, όλοι με συναντούσαν και μου λέγαν αν θα πάω να μιλήσω με τον τρίτο, να τάξω, να πάρω κλπ. Εμείς, το είδαμε και στο κομμάτι της λειτουργίας της απλής αναλογικής, κάλλιστα θα μπορούσαμε να βρούμε παρατάξεις οι οποίες με χαρά, πιστέψτε με, θα ερχόντουσαν να συνδιοικήσουν μαζί μας. Αυτό που επιλέξαμε είναι να κάνουμε το έργο μας, να πούμε τι θέλουμε.
Σαφώς και υπήρχαν δημοτικοί σύμβουλοι οι οποίοι αναγνώρισαν την πρόθεσή μας και ήρθαν στην παράταξή μας και βοήθησαν στη διοίκηση μας, αλλά από κει και πέρα δεν συνδιαλλαγήκαμε με κανέναν. Το ίδιο θα πράξουμε και αυτή τη φορά, εάν πάμε σε δεύτερο γύρο, το οποίο όμως δεν φαίνεται πιθανό.
Το πιθανότερο είναι, από την πρώτη Κυριακή να εξασφαλίσουμε το 43%. Τουλάχιστον αυτό είναι το ζητούμενο αυτή τη στιγμή, αλλά πιστέψτε με, είτε σε πρώτο ή σε δεύτερο γύρο, ο κόσμος βλέπει, ο κόσμος αναγνωρίζει το έργο, αναγνωρίζει την ειλικρίνεια, αναγνωρίζει την επαφή και την πρόθεση που έχουμε, αναγνωρίζει ότι έχουμε δουλέψει πάρα πολύ και πιστέψτε με από την πρώτη Κυριακή ο κόσμος θα δώσει το μήνυμα του. Θα δώσει τη δεύτερη ευκαιρία στη Γενιά Δημιουργίας, για να ολοκληρώσει αυτή τη φορά πολλά από τα έργα τα οποία έχει σχεδιάσει και έχει προγραμματίσει και κυρίως έχει εξασφαλίσει σε χρηματοδότηση και σε εγκρίσεις. Από κει και πέρα θα μας δώσει το δικαίωμα έχοντας κάνει αρκετά πράγματα, να οραματιστούμε και ακόμη περισσότερα και να σχεδιάσουμε και το επόμενο βήμα μας για τις επόμενες δεκαετίες.
Γιάννης Γκουμάκης
kalamaria24.gr
-24.JPG)
0 Σχόλια