\ Αναστασία Ποικιλίδου: Με παλιά υλικά δεν μπορείς να φτιάξεις κάτι καινούργιο –Θέλουμε και μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή στο Δήμο Καλαμαριάς <!--Can't find substitution for tag [post.title.escaped]--> | Kalamaria24.gr | 24ωρη ενημέρωση για ό,τι συμβαίνει στη Καλαμαριά

Ticker

6/recent/ticker-posts

Header Ads Widget


Αναστασία Ποικιλίδου: Με παλιά υλικά δεν μπορείς να φτιάξεις κάτι καινούργιο –Θέλουμε και μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή στο Δήμο Καλαμαριάς



Εναλλακτική πρόταση για το Δήμο Καλαμαριάς και τους πολίτες του, τονίζει πως φέρνει η νεαρή επικεφαλής του ψηφοδελτίου «Λαϊκή Συσπείρωση» Αναστασία Ποικιλίδου. 




Η 27 χρονών υποψήφια Δήμαρχος Καλαμαριάς, η οποία στηρίζεται από το ΚΚΕ, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Kalamaria24.gr παρουσίασε το πρόγραμμα του ψηφοδελτίου της, το οποίο όπως τόνισε, συνδυάζει την εμπειρία του παλιού με τη δυναμική του νέου και δήλωσε έτοιμη να πολεμήσει για τους συμπολίτες της.



- Κυρία Ποικιλίδου ηγείστε ενός συνδυασμού που έχει τη στήριξη του ΚΚΕ για το Δήμο Καλαμαριάς. Πείτε μου μερικά πράγματα για εσάς σε συνάρτηση με τον τόπο αλλά και το κόμμα που εκπροσωπείτε.


Γεννήθηκα, μεγάλωσα και πήγα σχολείο στην Καλαμαριά. Σπούδασα στο Οικονομικό του ΑΠΘ, ασχολήθηκα με τον αθλητισμό και την τεχνική κολύμβηση και έλαβα πανελλήνια διάκριση.

Ασχολήθηκα επίσης με τη μουσική στο ωδείο της Καλαμαριάς παίζοντας κιθάρα ενώ Γυμνάσιο και Λύκειο πήγα στο 5ο της Θεσσαλονίκης.

Αργότερα στο πανεπιστήμιο ανέπτυξα δράση στο φοιτητικό σύλλογο αλλά το αντικείμενο της σχολής το οικονομικό πέρα από το μαθηματικό του κομμάτι έχει μέσα και το κοινωνικό πολύ έντονα και μου άρεσε και σαν σχολείο αλλά ταυτόχρονα προσπάθησα να το συνδυάσω και με το ότι αυτό που μαθαίνω και πώς θα το αμφισβητήσεις και ταυτόχρονα πώς να το συνδυάσεις με κάποια.

Μέσα δηλαδή και από το φοιτητικό σύλλογο ήμουνα εκλεγμένη στο διοικητικό συμβούλιο του φοιτητικού Συλλόγου του οικονομικού και αργότερα πάνω στο αντικείμενό μου ήμουνα εκλεγμένοι στο ΔΣ της ένωσης λογιστών Θεσσαλονίκης, όπου ασχολήθηκα με τα δικαιώματα των εργαζομένων συμβάσεις και πάει λέγοντας.

Τώρα δουλεύω σε εταιρεία logistics στη δυτική πλευρά της πόλης είμαι λογίστρια εργάζομαι εκεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια και μου αρέσει εκτός από το αντικείμενο η επαφή που έχουν τους συναδέλφους μου και ότι μπορώ να σε βάλω γενικότερα στην κοινωνία.


Σχετικά με το συνδυασμό μας για το Δήμο Καλαμαριάς και το ΚΚΕ, να πω πως η Λαϊκή Συσπείρωση Καλαμαριάς, στηρίζεται από το ΚΚΕ, περιλαμβάνει ανθρώπους που είναι μέλη του κόμματος και της ΚΝΕ αλλά και ανθρώπους οι οποίοι είναι εκτός κόμματος. 
Εγώ προσωπικά, επέλεξα από τα φοιτητικά μου χρόνια να ενταχθώ στο ΚΚΕ χωρίς να έχουμε κάποια ιδιαίτερη σύνδεση ή παρελθόν σαν οικογένεια, όπως έχει κάποιος για παράδειγμα να διηγηθεί μία ιστορία με τον παππού του στον ΕΑΜ ή στον δημοκρατικό στρατό.

Νομίζω ότι διαβάζοντας και ψάχνοντας, βρίσκεις απαντήσεις σε
πράγματα που δεν σου φαίνονται πολύ νορμάλ... Όταν έβλεπα τον πατέρα μου στις 6:00 το πρωί να φεύγει για δουλειά και να γυρνάει το βράδυ σκοτωμένος από την κούραση, αυτή η εικόνα σαν παιδάκι σου δημιουργεί κάποια αισθήματα και ερωτήματα.

Ψάχνεις απαντήσεις και σιγά-σιγά με το ψάξιμο και το διάβασμα βρίσκεις την αλήθεια σε αυτά τα ερωτήματα και βλέπεις τι σημαίνει εργαζόμενος, τι σημαίνει ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής, πώς συμβάλλει αυτός στη διαδικασία της παραγωγής, τι τελικά παίρνει -που παίρνει τα περισσότερα ενώ δεν έχει συμβάλλει το ίδιο με έναν εργάτη- κλπ.

Παράλληλα αυτό που είδα στο ΚΚΕ και στην ΚΝΕ είναι ότι τα λόγια δεν έρχονται σε αντιπαράθεση με τις πράξεις και τις δράσεις. Οι δράσεις γίνονται με καθαρό κριτήριο τις ανάγκες του λαού. Το κριτήριο είναι ένα, η ικανοποίηση των αναγκών μας και όταν λέμε ανάγκες δεν εννοούμε τις πρωτογενείς ανάγκες που είναι η τροφή, ή το σπίτι, που ακόμη και αυτά που θεωρούνταν δεδομένα πλέον αμφισβητούνται...

Διευρυμένες ανάγκες. Πρόσβαση σε ελεύθερους χώρους, πρόσβαση στον αθλητισμό, στον πολιτισμό, με κριτήριο την ανάγκη σου. Όχι το αν μπορείς να έχεις τα χρήματα για να καλύψεις αυτή την ανάγκη.



- Είστε 27 χρονών και η ηλικία σας, σας καθιστά τη νεαρότερη επικεφαλής παράταξης που διεκδικεί το χρίσμα στο Δήμο Καλαμαριάς, έναν μεγάλο Δήμο της Ελλάδας. Πώς προέκυψε αυτό;



Εγώ γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην Καλαμαριά. Οπότε νιώθω την ανάγκη να θέλω να προσφέρω ουσιαστικά. Από την άλλη μεριά, το ψηφοδέλτιο στηρίζεται από το ΚΚΕ στο οποίο ανήκω από τα φοιτητικά μου χρόνια. 

Η συζήτηση και η πρόταση του να ηγηθώ της παράταξης στις αυτοδιοικητικές έγινε έπειτα από συλλογική απόφαση και ήταν τιμή μου να είμαι επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο της Λαϊκής Συσπείρωσης. Ήταν μία συλλογική απόφαση η οποία και εμένα με έκανε πολύ χαρούμενη. 

Στο παρελθόν υπήρξα και γραμματέας της ΚΝΕ στην ανατολική Θεσσαλονίκη, οπότε γνώριζα και τον τόπο. Το πιο ουσιαστικό νομίζω ότι είναι πως αυτή η αλλαγή που πρέπει να έρθει και θέλουμε να φέρουμε στην περιοχή, έχει να κάνει και με το νέο πρόσωπο και με την ηλικία αλλά κυρίως με το κομμάτι του ότι οι ιδέες τις οποίες φέρνουμε είναι νέες. 

Οπότε χρειάζεται για κάτι τέτοιο, ένα νέο πρόσωπο.Μορφή και περιεχόμενο να δώσουν την ίδια κατεύθυνση. Το νέο και το καινούριο. Γι’ αυτό και δέχτηκα να ηγηθώ της παράταξης.

- Τι σχέδια και προτάσεις έχετε για το Δήμο Καλαμαριάς σε περίπτωση που γίνετε Δήμαρχος; Ποια είναι τα προβλήματα που καλείστε να αντιμετωπίσετε;


Καταρχάς, ξεκινάμε από τη βάση ότι η Καλαμαριά είναι ένα όμορφο μέρος. Δυστυχώς ή ευτυχώς, έτσι έχουν έρθει τα πράγματα, με συγκεκριμένες ευθύνες από τις δημοτικές αρχές τα τελευταία χρόνια, που έχουν οδηγήσει τον τόπο σε μία υποβάθμιση. 

Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι το παραλιακό μέτωπο που όντως είναι η έξοδος της πόλης προς τη θάλασσα, όμως όλα αυτά τα χρόνια είχε εγκαταλειφθεί με τη δικαιολογία ότι δεν υπάρχουν πόροι. 

Εμείς λέμε ότι όταν είσαι δημοτική αρχή, βρίσκεις τρόπους, ασκείς πιέσεις, ώστε να βρεθούν αυτοί οι πόροι. Γιατί ο δήμαρχος, και ο τωρινός, και η προηγούμενοι, γυρνούσαν από συναντήσεις με την κεντρική εξουσία και λέγανε ότι δεν υπάρχουν λεφτά, σήκωναν τους ώμους, «ε, και τι να κάνουμε...»

Κάπως έτσι ξεκίνησε η όλη ιστορία, με αποτέλεσμα αφού δεν βρίσκαμε τους πόρους από το κράτος, να οδηγούμαστε σε άλλες χρηματοδοτικές λύσεις, όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, η αγαπημένη καραμέλα όλης αυτής της νεοφιλελεύθερης προσέγγισης.

Ότι δεν μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε εμείς, το δίνουμε σε έναν ιδιώτη.
Έλα όμως που ο ιδιώτης όταν θα βάλει τα χρήματα του, θα θέλει μέσα από αυτή τη διαδικασία να βγάλει κέρδος. Αυτό σημαίνει αντίτιμο, αυτό σημαίνει μη ελεύθερη πρόσβαση σε αυτούς τους χώρους, σημαίνει ότι αν τελικά η επένδυση αυτή δεν του βγει τόσο κερδοφόρα και πάλι θα επιστρέψουμε στην ίδια και χειρότερη κατάσταση. 

Απλά θα σταματήσει να επενδύει. Η λύση σε αυτά τα πράγματα είναι να πιέσεις και από την άλλη μεριά υπάρχουν παραδείγματα που μπορείς να ακολουθήσεις. 


Υπάρχει το αντίστοιχο παράδειγμα στην Πάτρα, όπου δήμαρχος είναι ένας κομμουνιστής, ο Κώστας Πελετίδης, που με τα μέσα του δήμου και τους υπαλλήλους του, μπόρεσε να φτιαχτεί το παραλιακό μέτωπο. Θέλω να πω ότι πρέπει να υπάρχει η πολιτική βούληση και θέληση.

Τα μέσα υπάρχουν στο δήμο. Βάλε τα σε λειτουργία για την κάλυψη των αναγκών της περιοχής.

Κάνε την αναβάθμιση με τα μέσα που διαθέτεις, πίεσε για περισσότερα και όντως ικανοποίησε αυτή την ανάγκη. Ελεύθεροι χώροι πρασίνου που βοηθάνε στο ανέβασμα του βιοτικού επιπέδου της Καλαμαριάς και της νεολαίας.


- Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει για τη νεολαία εκτός από τους χώρους πρασίνου;


Σίγουρα ένας από τους χώρους που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για τους νέους είναι το Παλατάκι, ένα παράδειγμα θέτω. 

Όχι να αξιοποιηθεί για τις βασιλικές οικογένειες και τους απογόνους εννοείται, γιατί το ακούσαμε και αυτό. Δεν είναι αυτό που πραγματικά έχουμε ανάγκη σαν κοινωνία νομίζω.

Κοιτώντας και λίγο μπροστά, ξέρεις ότι οι κοινωνίες πάνε ένα βήμα παρακάτω. Οπότε ας το πιάσουμε από το γεγονός ότι μπορεί αυτός ο χώρος να αξιοποιηθεί, είτε να γίνει ένα στέκι νεολαίας όπου εκεί πέρα μπορεί να υπάρχουν διάφορες δημιουργικές δράσεις, είτε να αναβαθμιστεί όσον αφορά το ρόλο του σαν σημείο πολιτιστικής συνάντησης, με συναυλίες και όλα αυτά.

Με ένα μουσείο, το οποίο όμως θα δείχνει την ιστορία της Καλαμαριάς όχι μόνο από τη μικρασιατική καταστροφή και τον προσφυγικό ελληνισμό αλλά και αργότερα, όλη την ιστορία. Για το μπλόκο της Καλαμαριάς για παράδειγμα και όλες τις άλλες πτυχές του παρελθόντος.

Το Παλατάκι για εμάς εντάσσεται σε αυτή τη γραμμή του παραλιακού μετώπου - Παλατάκι - Κόδρα – Μαρίνα, μέχρι κάτω.

Εμείς ως Λαϊκή Συσπείρωση το κριτήριο με το οποίο σχεδιάζουμε και τις θέσεις μας και τον τρόπο με τον οποίο ουσιαστικά θέλουμε να δράσουμε, είναι μαζί με το λαό. Το κυρίαρχο που πρέπει να αντιληφθούμε είναι ότι η ψήφος είναι το πρώτο βήμα αλλά ουσιαστικά θέλουμε ίδιος ο λαός μαζί μας να έρθει και να διεκδικήσει ότι μπορεί να διεκδικηθεί, δυστυχώς σωτήρες δεν υπάρχουν. 


Θα σηκώσουμε λοιπόν μανίκια σε περίπτωση που εκλέγουμε, θα δείξουμε αποφασιστικότητα μαζί με τους πολίτες της Καλαμαριάς για το παραλιακό μέτωπο, που το έχουμε ψηλά στην ατζέντα μας όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις μέσα συνοικίες όπου και αυτές αγκομαχούν όπως ο Φοίνικας και το Βότση που είναι γειτονιές που έχουν πάρα πολύ κόσμο,έχουν ανάγκες από χώρους πρασίνου και όχι ανάγκη από πάρκα τσέπης που ακούμε τελευταία.

Ανάγκη από τέτοιους χώρους οι οποίοι θα είναι και τόποι συνάντησης της νεολαίας. 

Δεν υπάρχουν χώροι σήμερα. Ο Φοίνικας για παράδειγμα σήμερα θεωρείται περιοχή «κατώτερου κόσμου». Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Έχει κλείσει παλιότερα η βιβλιοθήκη με ότι αυτό μπορεί να σηματοδοτεί. Δεν υπάρχουν ανάγκες εκεί πέρα; Και όλοι περνάνε από κει με χαιρετούρες, χτυπάνε φιλικά την πλάτη… όμως αυτό δεν δίνει πραγματική λύση και χρειάζονται ουσιαστικά μέτρα.


- Στην περίπτωση που είστε Δήμαρχος αύριο, πόσο εύκολο θα είναι υποθετικά μιλώντας να συνεργαστείτε με μία κυβέρνηση η οποία είναι της Νέας Δημοκρατίας και μία περιφέρεια της ΝΔ;


Σε περίπτωση που καταφέρουμε να λάβουμε τη δημαρχία, πρέπει να έρθουμε σε θέση ρήξης με Περιφέρεια και Κυβέρνηση. Αυτή τη στιγμή η Περιφέρεια λειτουργεί ως υπουργείο εσωτερικών της κυβέρνησης. Οπότε εμείς δεν θα πάμε απλά να διαπραγματευτούμε, θα πάμε να έρθουμε σε σύγκρουση, γιατί εδώ πέρα ο λαός έχει ανάγκες. 

Δεν μπορεί να κάνουμε εκπτώσεις σε αυτό, ο κόσμος στενάζει. Θα πάμε να διεκδικήσουμε κονδύλια και πόρους. Στους δήμους όταν καταρτίζεται ο προϋπολογισμός έρχεται κεντρική κατεύθυνση συνήθως; «Έχεις τόσα και κάνε τα ότι θες». 

Παράλληλα θα διεκδικήσουμε μέτρα ανακούφισης για το λαό. Ποια είναι τα ζητήματα που απασχολούν τον κόσμο; οι πλειστηριασμοί είναι νούμερο ένα θέμα, οι δολοφονίες γυναικών επίσης.

Πόσες δομές υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο δήμο Καλαμαριάς που μπορούν να υποστηρίξουν τέτοιες καταστάσεις; Μονάχα μία. 

Λειτουργεί με έναν ψυχολόγο και έναν κοινωνικό λειτουργό. Υποστήριξη πρέπει να υπάρχει σε επίπεδο γειτονιάς. Τέτοιες δομές έχει ανάγκη η περιοχή. Οπότε εμείς θα διεκδικήσουμε πράγματα και δε θα κατευναστούμε.



- Στην Καλαμάρια παρατηρείται μια τάση οι νέοι να φεύγουν συχνά από τον τόπο τους, όπως καλή ώρα εσείς, για εργασία εκτός του δήμου. Τι μπορεί να γίνει ούτως ώστε να παραμείνουν και τι μπορεί να κάνει ο Δήμος γι’ αυτό;


Θεωρώ ότι το πρώτο το οποίο πρέπει να αλλάξει είναι το ζήτημα των κατοικιών και των ενοικίων. Είναι ένα ζήτημα ολόκληρης της Θεσσαλονίκης το οποίο υπάρχει και εδώ. Από την άλλη πλευρά οι μισθοί είναι πάρα πολύ χαμηλή με αποτέλεσμα ο κόσμος δεν μπορεί να ανταπεξέλθει εδώ πέρα και να φεύγει και να γίνεται εσωτερικός μετανάστης. 



Ένα κομμάτι είναι αυτό. Παράλληλα, είναι και οι διέξοδοι που δίνεις στον κόσμο που ζει εδώ.

Δημοτικό κολυμβητήριο. Είναι ένας χώρος όπου όντως γίνονται προπονήσεις των ομάδων αλλά το χειμώνα κλείνει επειδή είναι υπαίθριο και δεν υπάρχει θερμαινόμενη πισίνα. Ο νέος ψάχνει να βρει και πράγματα να κάνει για παράδειγμα Δημοτικό γυμναστήριο να άθλησης δωρεάν ή με χαμηλό κόστος. Είναι πολύ λίγες οι θέσεις.

Εδώ μπαίνει και το κομμάτι του πόσα χρήματα μπορείς να διαθέσεις. Εμείς λέμε ότι πρέπει να υπάρχει ένας έλεγχος να μην ξεφεύγουν τα πράγματα αλλά ταυτόχρονα ο δήμος να μεριμνήσει για τέτοιους χώρους.

Εδώ πέρα στο Remezzo είναι ένας χώρος ο οποίος επίσης έχει υποστεί υποβάθμιση. 

Τέλος, πολύ σημαντικό είναι το ζήτημα της μετακίνησης. Η Καλαμαριά είναι ένας μεγάλος Δήμος όπου δεν υπάρχει συγκοινωνία ΟΑΣΘ που να βοηθά τη μετακίνηση. Επίσης δεν υπάρχει δημοτική συγκοινωνία που θα βοηθούσε σημαντικά και στην αποσυμφόρηση από τα αυτοκίνητα.


- Πώς κρίνετε την παρούσα διοίκηση του Δήμου Καλαμαριάς; Ποια είναι τα βασικά προβλήματα της;



Το αφήγημα ότι «κάνουμε ότι μπορούμε», θεωρώ ότι είναι κόκκινο πανί και πρέπει να είναι κόκκινο πανί για το λαό της Καλαμαριάς. Σαν Λαϊκή Συσπείρωση κρίνουμε το έργο του δημάρχου και της διοίκησης του,ως απαράδεκτο. Θεωρούμε πραγματικά ότι μπορούμε να γίνουν πράγματα και πως πολλές φορές οι καθυστερήσεις που υπάρχουν δεν δικαιολογούνται. Θα πω ένα παράδειγμα. Υπάρχει απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου για να μη χτιστούν οικόπεδα στην οδό Θεμιστοκλή Σοφούλη. 

Απόφαση στην οποία ο δήμαρχος έχει συμφωνήσει. Δεν μπορεί όμως η απόφαση από μόνη της να σου λύσει τα πάντα.
Χρειάζεται να πιέσεις κιόλας. Να βάλεις τα όριά σου, να προχωρήσεις με απαλλοτριώσεις, με αποζημιώσεις. Ο δήμαρχος έμεινε στην απόφαση. Δεν διεκδικεί.


Από την άλλη πλευρά βγαίνει φωτογραφίες, έχει συναντήσεις με υπουργούς και πάει λέγοντας. Εδώ ο ίδιος ο λαός πρέπει να κρίνει το έργο του δημάρχου και να βγάλει συμπέρασμα.

Να δει πραγματικά τι είναι αυτό που του αξίζει και μπορεί να φέρει την αλλαγή, γιατί καλώς ή κακώς με παλιά υλικά δεν μπορείς να φτιάξεις κάτι καινούργιο. Είτε τα παλιά υλικά είναι η διοίκηση τελευταίων χρόνων που έχει δοκιμαστεί είτε είναι υποψήφιοι που έρχονται από το παρελθόν. Όποτε θες πραγματικά το διαφορετικό.

Το νεαρό της ηλικίας μου μπορεί κάποιος να το βλέπει με προβληματισμό. Δεν είμαι όμως μόνη μου. Υπάρχει ένα ολόκληρο ψηφοδέλτιο το οποίο μπορεί να στηρίξει.

Γι’ αυτό λέμε ότι και θέλουμε και μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή με το λαό της Καλαμαριάς και το βασικό σύνθημα είναι μαζί με το λαό για τις ανάγκες των πολλών και όχι για τα κέρδη των λίγων. Μας οδηγούν οι ανάγκες των πολλών.


- Θα ήθελα να μου πείτε λίγα πράγματα για το ψηφοδέλτιο σας. Τι θεωρείτε πως το κάνει ξεχωριστό και προσιτό για τους ψηφοφόρους της Καλαμαριάς;

Το ψηφοδέλτιο μας είναι 70 άνθρωποι με περισσότερες γυναίκες σε σχέση με άντρες, με αρκετή νεολαία, με κόσμο ο οποίος πρώτη φορά κατέρχεται υποψήφιος στις εκλογές και αυτό είναι ένα μεγάλο κέρδος αν θέλετε για αυτές τις εκλογές. 
Είναι άνθρωποι που είναι αναγνωρισμένοι στο χώρο δουλειάς τους αλλά και στη γειτονιά τους.

Έχουμε την πρόεδρο της ένωσης γονέων Καλαμαριάς υποψήφια, έχουμε την πρόεδρο του συλλόγου γυναικών Καλαμαριάς, έχουμε φοιτητές, έχουμε εργαζόμενους σε διάφορους κλάδους. Είναι ένα ψηφοδέλτιο που εκπροσωπεί και τους εργαζόμενους και την νεολαία.
 
Δεν έχουμε πρόσωπα από τα πάνω, ή «φυτευτούς» υποψήφιους αν θέλετε. Παράλληλα έχουμε υποψηφίους οι οποίοι και λόγω του επαγγέλματος τους, έχουν τα χαρακτηριστικά να ηγηθούν ενός γραφείου. Για παράδειγμα έχουμε πολιτικούς μηχανικούς, οικονομολόγους, αν και η άποψή μας είναι ότι κανένας π.χ. αντιδήμαρχος τεχνικών έργων δεν φτιάχνει το έργο ή δεν αποφασίζει για αυτό μόνος του. Σε συνεργασία με τα κατάλληλα πρόσωπα και τις κατάλληλες υπηρεσίες.


- Μιλήσαμε για τους νέους. Τι έχετε να προσφέρετε στη λεγόμενη «τρίτη ηλικία». Υπάρχει σχεδιασμός από την παράταξή σας για αυτούς τους ανθρώπους;



Καταρχάς δεν αποκλείουμε τίποτα και κανέναν. Στο ψηφοδέλτιο μας υπάρχουν και συνταξιούχοι, δεν υπάρχει κανένας αποκλεισμός. Αυτό το οποίο γνωρίζουμε είναι ότι συνδυάζεται στο ψηφοδέλτιο η πείρα του παλιού με τη δυναμική του νέου. Αυτό είναι το βασικό χαρακτηριστικό μας γιατί όλος αυτός ο κόσμος που έχει αγωνιστεί, έχει «ψηθεί» αν θέλετε στο τι σημαίνει πάλη, τι σημαίνει οργάνωση και δράση, δίνει τη σκυτάλη, όχι όμως σηκώνοντας τα χέρια ψηλά και λέγοντας «εγώ έκανα τόσα, τώρα είναι η δική σου σειρά».

Δίνοντας τα εφόδια για να συνεχιστεί ο αγώνας. Αντίστοιχα έχουμε και μέριμνα για όλες τις δομές που χρειάζεται να υπάρξουν. Ένας τομέας είναι η υγεία. Έχουμε το παράδειγμα του Νοσοκομείου Παναγία, το οποίο έκλεισε και υπάρχει σχεδιασμός να μην ανοίξει αλλά να γίνει πεντάστερο ξενοδοχείο. Για τον Άγιο Παύλο και την επέκταση της πτέρυγας που ακούμε μόνο λόγια αλλά η επέκταση είναι σε πρωτόλειο στάδιο.

Για τα ΚΑΠΗ. 
Δεν είναι χώροι όπου συναντιούνται αυτοί οι άνθρωποι αλλά θα πρέπει να δίνονται και αντίστοιχες μέριμνες, με εξετάσεις, σωστό δημιουργικό χρόνο για τους ηλικιωμένους. Ζητήματα τα οποία άπτονται της δικής μας συζήτησης και των προτάσεων μας.


-Θα στηρίξετε κάποιον για το 2 ο γύρο ή θα ζητήσετε στήριξη από κάποια παράταξη σε περίπτωση που είστε εσείς σε αυτόν;


Για μας είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει κανένα τέτοιο δίλημμα. Δεν μπορείς με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα να κάνουμε ένα βήμα πίσω για να βγει ο λιγότερος κακός. Όταν κάνεις ένα βήμα πίσω, κάνεις εν τέλει πολλά βήματα πίσω. Ο κόσμος από μόνος του βλέπει και βγάζει συμπεράσματα. Σε περίπτωση που είμαστε στο δεύτερο γύρο που το προσδοκούμε, θα ζητήσουμε τη στήριξη του λαού όπως κάνουμε και τώρα, όπως κάναμε και πάντα. Σε περίπτωση που δεν είμαστε στο δεύτερο γύρο, δεν θα διαλέξουμε ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Σε κάθε τέτοιο δίλημμα, η άποψή μας είναι κρυστάλλινη. Θα απέχουμε από τέτοιες λογικές και είναι πολύ πιθανόν να απέχουμε σαν παράταξη και από την ψηφοφορία του δεύτερου γύρου αν δεν είμαστε σε αυτόν.


Αυτό που ήθελα να πω τελευταίο, έχει να κάνει με τη συμμετοχή. Θεωρώ ως Αναστασία πως πρέπει να συμμετέχει κάποιος, όχι απλά από την άποψη του να πάει να ψηφίσει, γιατί η νεολαία σε μεγάλο βαθμό δυστυχώς, το βλέπει σαν ένα πανηγύρι προσώπων, ακούμε
πράγματα του στυλ &quot;να, δε με ενδιαφέρει όποιος και να βγει&quot;, κλπ. Δεν είναι έτσι. 

Πλέον στους δήμους έχουν περάσει πολλές αρμοδιότητες και μέσω των δήμων κρίνονται αρκετά πράγματα για την καθημερινότητα και τη ζωή μας.

Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να συμμετέχουμε, να στηρίξουμε αυτό το οποίο εμείς έχουμε ανάγκη. Και με αυτό το κριτήριο,πρέπει να πάει ο κόσμος να ψηφίσει εκείνη τη μέρα. Και σε τελική ανάλυση, η ψήφος είναι το πρώτο βήμα. Η ουσία είναι μετά, μέσα από τους φορείς που είναι πάρα πολλοί εδώ στην Καλαμαριά και κάνουν αξιόλογο έργο, και για το παραλιακό μέτωπο, και για τις γειτονιές, να συμμετέχει ο νέος κόσμος και να πει τη γνώμη του.

Δυστυχώς τα βλέπουμε πολλές φορές πολύ μακρινά τα πράγματα, λέμε ότι δεν αλλάζει τίποτα και κάποιοι άλλοι αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Αυτοί λοιπόν που αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς πρέπει κάποια στιγμή να λάβουν την απάντησή τους. Δεν είναι χόμπι κάποιος να ασχολείται με την τοπική αυτοδιοίκηση ή να ψηφίζει. Για κάποιους ίσως είναι χόμπι.

Αλλά για κάποιους άλλους τρόπος να εκφράσουν τη γνώμη των πολλών μαζί με τους πολλούς.

Αυτή είναι και η διαφορά της Λαϊκής Συσπείρωσης που στηρίζεται από το ΚΚΕ.




Γιάννης Γκουμάκης














Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια